09-09-2006 Canhau - Pipa - Ponta do Pirambu - Canhau
Na een prima ontbijt met lekker vers fruit vertrekken we met de bus naar Pipa, waar we een boottocht gaan maken met een schoener langs de kust van Praia da Pipa en Tibau do Sul. De reis erheen is mooi, we krijgen een voorproefje van de natuur, de dorpjes, suikerrietplantages, bananenbomen, zwaaiende mensen en wasgoed dat overal over het prikkeldraad hangt (tja ook een manier….)
In Pipa moeten we een flinke trap af om op het strand te komen. Met een klein bootje worden we in groepjes naar de schoener gevaren. Ik ben weer heerlijk in mijn element: water en bootjes zijn altijd goed. De omgeving is al leuk met al die kleine vissersbootjes, en een hele mooie kust.
Helaas is het weer wat minder, het is bewolkt, waait flink en eenmaal op de schoener zitten we midden in een flinke regenbui. Gelukkig trekt het al snel open en wordt de lucht blauw.
Wij hebben een prima plekje op de punt, terwijl de rest op met zijn 48-en op het dek zit J
De groep ziet er wel oke uit, de helft is van onze leeftijd, de andere helft van middelbare leeftijd.
De boottocht is leuk, we zien al snel dolfijnen tussen de golven door omhoog komen…..
De kust is echt schitterend, rotsen in allerlei vormen en kleuren en wit zand. In de ‘dolfijnenbaai’ meren we aan en kunnen we nog even lekker zwemmen.
Op de terugvaart genieten we nog van het zonnetje en eenmaal weer in Pipa gaan we wederom met kleine bootjes terug naar de kust, kunnen we even douchen en gaan we door naar Ponta do Pirambu, een ecoparadijs in Tibau do Sul.
We hebben hier heerlijk geluncht.
Verder is er een zwembad waarvan het water over de rand heen stroomt en praktisch aan de zee ligt. Lekker geluierd hier en genoten van de palmbomen, de zee, en de zon. Eind van de middag rijden we terug richting ons hotel in Cunhau.
Het avond eten is prima en ’s avonds treedt er een bandje op (geregeld door Guus) en hebben we een gezellige avond zo met elkaar.
10-09-2006 Canhau - Joao Pessoa
Na het ontbijt vertrekken we naar Joao Pessoa, de hoofdstad van de staat Paraiba die op ongeveer 100 kilometer ten zuiden van Cunhau ligt. Deze stad is de groenste stad van Brazilie en er zijn koloniale gebouwen en een prachtige baai met kristalhelder groen zeewater.
Het hotel ligt aan de boulevard. Het strand is superdruk, met alleen maar Brazilianen.
Na de lunch lopen we zelf nog even over het strand en de boulevard. ’s Middags maken we een stadstour maar dit valt mij enorm tegen. We komen bijna de bus niet uit en de mooie gebouwen / straatjes die er zijn kunnen we dus niet goed zien. Jammer!
Alleen aan het begin, op het meest oostelijke puntje van continentaal Amerika, kunnen we even rondlopen en genieten van de blauwe zee, de drukte en de skyline van de stad.
Aan het eind van de dag gaan we naar het strand van Jacare, waar we gaan genieten van een hele mooie zonsondergang. Ook hier zitten we aan het water, tussen alleen maar Brazilianen. Dat is dan wel weer heel erg leuk.
Er zijn meerdere cafeetjes naast elkaar, met elk een eigen aanlegsteiger. Alle cafeetjes zitten propvol. Een meisje van een jaar of 10 naast me spreekt me aan en in het Portugees probeert ze me dingen duidelijk te maken en te vragen. Elke keer als ik het begrijp klapt ze. Haha. Uiteindelijk leeft ze zich nog even uit met mijn camera. Op het moment dat de zon ondergaat komt er bij elke steiger een bootje aangevaren met een saxofonist. Die begint met het spelen van de Bolero, aangevuld met muziek van binnenuit. Dit gaat door tot de zon helemaal onder is, tegelijk met de laatste noten van de bolero. Heel gaaf!
Volgens Guus is het ’s avonds erg gezellig aan de boulevard en zijn er overal feestjes. Daar hebben wij wel zin in, dus na het eten gaan we op pad. Nou de halve boulevard afgelopen, maar weinig aktiviteit. Onderweg nog anderen van de groep tegengekomen, die ook niks gevonden hadden, dus bij het hotel nog maar aan de caiparinha.
11-09-2006 Joao Pessoa - Nova Jerusalem
Vanochtend verlaten we de kust rijden het binnenland in. Onderweg bezoeken we de cachaca fabriek van Volupia. Hier laat men ons zien hoe er van suikerriet de bekende braziliaanse drank cachaca wordt gemaakt .
Helaas is de fabriek nu niet in werking, maar we lopen door de verschillende ruimtes en krijgen uitleg over de machines. Het controleren van de drank op vuiltjes en het bottelen, voorzien van etiketten en verzegelen van de fles wordt allemaal handmatig gedaan en is een echt precisiewerk. Na de rondleiding krijgen we hier een heerlijke lunch en de gelegenheid om de verschillende smaakjes van de cachacha te proeven. J Het bevat zo'n 42% alcohol.
Na afloop krijgen we nog een soort van dansoptreden van een aantal studenten uit de buurt. Leuk om te zien.
Hierna rijden we door naar ons hotel in Nova Jerusalem, het grootste openlucht theater ter wereld, waar elk jaar tijdens Pasen het levensverhaal van Christus wordt gespeeld. Ons theatrale hotel staat midden in dit door rekwisieten en decors aangeklede kasteel.
Het ziet er groot en indrukwekkend uit. We worden opgewacht door een gozer met halflang zwart krullend haar en in ‘Jezus’ gewaad. Zijn echte naam is niet te onthouden, dus hij wordt door ons ‘Jezus’ gedoopt. Na ons welkomstdrankje neemt Guus, gepast gekleed in kostuum voor deze omgeving, ons mee voor een rondleiding over het theaterterrein. Allerlei plaatsen die belangrijk zijn in het levensverhaal van Christus zijn heel mooi nagebouwd.
Eenzelfde kostuum als Guus krijgen wij ook allemaal aan, en ons diner vindt plaats in het decor van ‘ het laatste avondmaal’ . Heel bijzonder als we allemaal in stijl in het donker naar het decor lopen. Overal op het decor branden kaarsen en toortsen.
Iedereen is ook verkleed wat een heel aparte sfeer geeft. Het eten is gezellig en lekker.
Na het diner verhuizen we naar de binnenplaats van het hotel, waar wederom een bandje speelt en er door sommigen gedanst wordt onder supervisie van Guus en Jezus. De wijn smaakt goed en de sfeer is gezellig.
12-09-2006 Nova Jerusalem - Brejo da Madre de Deus - Nova Jerusalem
Vandaag gaan we een jeeptocht doen, door de bergen en langs kleine ' bergdorpjes' ! Ik ben benieuwd….
Vanaf Jerusalem rijden we eerst naar het dorpje Brejo da Madre de Deus. Hier kijken we bij een oud huisje, wat is ingericht als antiek museum met onder andere opgravingen en velerlei typische voorwerpen uit de regio.
Ik vind t niet zo heel bijzonder, alhoewel de glazen kist met de botten van opa wel bizar is…
Ik vind t leuker om in de tuin te struinen, waar een schildpad huist en diverse vlinders te vinden zijn. Veel huizen hier zijn aan de buitenkant versierd met tegeltjes. Dit geeft wel een leuk effect. Thuis ook maar eens doen.
Vanuit hier rijden we de bergen in, bovenop de jeep. Dat is weer eens wat anders. Uitkijken voor overhangende takken en overstekende ezels….
De omgeving is schitterend, evenals de uitzichten.
Aan de rand van het regenwoud stoppen we voor een wandeling. Tja het woud is mooi, wandelen met 50 man is heel fout. Daar kan ik van balen, maar goed, dat is niet anders. Na deze “wandeling” stoppen we bij een fabriekje waar men handmatig cachaca, honing en rapadura (een lokale zoetigheid) maakt.
Ik word op de nek van ‘Jezus’ (die ook mee is, die gozer is echt hyper) de jeep afgehaald.
De cachaca met ijs en limoen smaakt verrassend lekker. Verder is de omgeving hier mooi, vol bananen bomen en koffiebonen.
Voorbij een supermooi uitzichtpunt gaan we lunchen. Eerst lopen we een stuk naar beneden, tussen de bananenbomen en koffieplanten. We komen uit bij een waterbron, weer een schitterend plekje.
Vanaf hier rijden we weer terug, langs kleine dorpjes, wasgoed op het prikkeldraad, koeien, ezels, kinderen etc. (volgens mij moeten we hier eens de wasknijper introduceren...)
’s Middags kunnen we nog gaan paardrijden als we dat willen… Volgens mij zijn uit alle omliggende dorpjes alle mensen met paarden, ezels en pony’s naar ons toe gekomen.
De rit is erg mooi, door een beeldenpark en bij zonsondergang. Beetje jammer dat toen mijn paard eenmaal bij zijn ‘maatje’ aangekomen was er geen beweging meer in te krijgen was. En dan zeggen ze dat ezels koppig zijn…….
’s Avonds een bbq . We moesten buiten t hotel over een donker pad lopen, wat heel romantisch verlicht was met kaarsjes… Bbq was gezellig en wederom een bandje.
13-09-2006 Nova Jerusalem - Caruaru - Recife
Vandaag is marktdag! We stoppen in Caruara. Dit kleine stadje staat bekend om zijn handwerk en de geheel door artiesten en kunstenaars bewoonde wijk. Alto do Moura is vervolgens de Unesco door zelfs het grootste centrum van figuratieve kunst- en handwerk ter wereld. Bovendien is in Caruara de grootste openluchtmarkt ter wereld ter vinden.
Vooral de openluchtmarkt was leuk, erg herkenbaar ook. Maar het blijft leuk om tussen de ontelbare kraampjes met troep, schoenen, kleding etc etc door te struinen. Hetzelfde geldt voor het vlees en groente gedeelte.
Na de lunch rijden we in ongeveer twee uur naar Recife waarbij we door het bergachtige gebied van Bonito en Gravata komen.
Na het eten met een groepje nog wat gedronken.
14-09-2006 Recife - Olinda - Canhau
Na het ontbijt gaan we met een aparte gids Recife bekijken. Aan deze kust mag niet gezwommen worden omdat er ‘ shark attacks’ plaats vinden. Doordat het rif kapot is gegaan, worden de haaien niet meer tegengehouden en zijn er al een aantal doden gevallen.
Eindelijk mogen we deze keer tijdens de city tour wel de bus uit. Heerlijk! De stad heeft mooie gebouwen, maar helaas wordt t niet overal evengoed bijgehouden. Ergens in een straatje drinken we wat in een cafeetje en kopen we ons souvenir voor thuis: een 3 luikje van hout met 3 poppetjes uitgesneden.
Na Recife gaan we door naar Olinda. Olinda betekent "oh wat mooi” in het Portugees, en inderdaad, het is een mooi stadje. Het doet mij een beetje denken aan Antigua in Guatemala. Zucht…
Olinda staat vermeld staat op de werelderfgoedlijst van Unesco. Hier zijn de mooiste en de best gerenoveerde overblijfselen van de Portugese en Nederlandse dominantie van deze regio in de zeventiende eeuw te vinden.
Veel koloniale huisjes, in allerlei kleuren. Met leuke doorkijkjes naar de knalblauwe zee, palmbomen en met zicht op de skyline van Recife, met hoge gebouwen.
We gaan nog een kerk in, met delfts blauwe muren op de binnenplaats, leuke boogjes en mooie muur en plafondschilderingen.
De straatjes zijn leuk om doorheen te lopen, evenals het marktje. Kortom lekker genieten.
We hebben een late lunch op een eco boerderij. Tevens wordt hier honing gemaakt en heb ik geproefd (vind het stiekem toch maar eng om mijn vingers tussen die bijen in zo'n honingraat te steken)
Tot slot rijden we terug naar Canhau, waar we onze rondris begonnen zijn.
Hier hebben we een laatste diner en natuurlijk weer…. Feestje! Guus heeft een bandje geregeld en op passende manier nemen we ook afscheid van hem en de buschauffeur.
15-09-2006 Canhau - Natal
De ochtend hebben we nog voor onszelf in Canhau. Luierend aan het zwembad, maar ook mooi de gelegenheid nog even door Canhau te wandelen. Wij lopen naar de kust, lekker over het strand. Er spoelt enorm veel aan, van vissenkoppen tot koraal en mooie schelpen, fossielen en skeletten.
Even uit de kust, in de zee is een mooie rots. Ik wil daar wel op klimmen, vast een mooie foto. Nou dat was het zeker… Alleen jammer dat die golf over de rots, en dus ook over mij, heenging….. Proest! Verzopen katje… Maar in de zon droog ik snel genoeg weer op en door het dorpje lopen we terug.
Guus is nog steeds niet paraat, de hoogste tijd om goed wakker te worden, dus met een paar man moet hij eraan geloven: met kleding en al t zwembad in! Goeiemorgen :-)
Om 12.00 uur verdelen we ons in 3-tallen over de buggy’s.
Eerst over een riviertje heen, met pontjes; houten vlotten die geduwd worden door mannen met palen. De tocht is fantastisch, over het strand, tussen de rotsen, langs steile kliffen, door zandduinen en kleine dorpjes etc. In Pipa hebben we lunch en daarna gaan we verder tot Pirangi, waar de grootste cashewnotenboom van de wereld staat. Deze is echt enorm.
Tot slot gaan we vanuit Natal allemaal naar een andere plek. Wij gaan met Maarten, Sanne, Jenny en Jan naar Tibau do Sul, nog 6 anderen gaan naar Pipa.
De eerste indruk van bungalows Paraiso is goed. Het park ziet er mooi uit, en onze bungalow is super, met een eigen veranda met hangmat.
Wij hebben de laatste bungalow, aan het pad naar de zee, tegenover het zwembad en de bar.
Na het eten en een caiparinha in de bar lekker op tijd naar bed.
16-09-2006 Tibau do Sul, Pipa
Relaxdagje. ’s Ochtend eerst een bijeenkomst van de host, met als afsluiting een capoeira voorstelling, een dans/ vechtsport die in de 17e eeuw bedacht is door de slaven. Ik vind het enorm knap, de precisie, concentratie, controle en snelheid waarmee die jongens dit met elkaar doen.
Daarna lekker genieten aan het zwembad en ’s middags over het strand gelopen naar de laguna. Hier hebben we een tijdje zitten genieten van het uitzicht en daarna zijn we via het dorpje weer teruggelopen.
’s avonds naar Pipa geweest, waar we met de rest hadden afgesproken. Pipa is wel leuk, veel winkeltjes, restaurantjes en kunst. Gezellig sfeertje.
17-09-2006 Tibau do Sul, Goianinha
Vanochtend op tijd opstaan, we gaan met Jan en Jenny mee naar een lokaal marktje in Goianinha.
Leuk om tussen de garnalenkwekerijen, de rietplantages en kleine dorpjes heen te rijden.
De markt op zich is er een als vele anderen: met veel troep, fruit, vlees, vis, schoenen etc.
Een mooi blauw kerkje staat er middenin. Wat ook wel leuk is, het is verkiezingstijd. Behalve overal aanplakbiljetten en beschilderde huisjes en muren, rijdt ook alles wat maar wielen heeft rond met speakers en herrie. Van fietsen tot brommers tot hele busjes. Dat alles staat lekker tegen elkaar in te schetteren.
Als we het marktje wel gezien hebben lopen we het centrale deel uit om wat meer van het stadje te zien. Na wat huisjes komen we bij een slagboom waar een aantal mannen staan. Ze roepen ons om erbij te komen. Even in gesprek, foto's maken, handen en voeten werk, want mijn portugees is slecht, en op een gegeven moment ging een van die mannen even weg. Wij moesten blijven wachten, hij had een kado voor ons...komt ie terug met 3 kreeften... haha Wat moet ik daar nu weer mee....
Liep ik daar door het stadje met 3 kreeften in mijn hand. Vriendelijk blijven lachen en bedanken, maar ik heb ze gauw weggeven op de markt.
De rest van de middag gerelaxed in en aan het zwembad en zonsondergang gekeken aan de laguna. Daar nog wat gedronken in een barretje met zicht op de laguna, rondgelopen in het dorpje en weer terug naar Paraiso.
18-09-2006 Tibau do Sul, laguna
Vandaag gaan we kajakken in de laguna. Iedereen vanuit Pipa en Tibau die we kennen van de rondreis gaat mee. Gezellig! We spreken bij ons hotel af en lopen door Tibau naar de laguna. Hier krijgen we zwemvesten en kajaks. Het eerste stukje is over zee peddelen, langs leuke bootjes en een mooie kust. Halverwege stoppen we bij een strandje waar we even kunnen zwemmen. Het 2e deel gaan we de mangroven in, op de laguna.
Af en toe zien we ibissen en een krabbetje. Op een gegeven moment gaan we echt tussen de mangroven in met de kajak. Tussen de mangroven in moeten we even wachten. Ik wil een tak beetpakken, maar zodra ik dat wil doen begint die tak te bewegen! Die zat dus vol met kleine krabbetjes… En overal waar je kijkt zie je ineens krabben. Grote, kleine, maar allemaal met flinke scharen….. Hmmm dan voel je je ineens niet meer zo prettig in je bikini.
Gelukkig valt er geen een in onze kajak en kunnen we aan de terugtocht beginnen. Mooi hoor, en erg leuk om te doen.
Over het strand lopen we met zijn allen terug en we drinken nog wat in restaurant Pirambu, onder aan de trap die we omhoog moeten naar ons hotel.
19-09-2006 Tibau do Sul, Dolfijnenbaai
Op tijd op, zodat we met eb naar de dolfijnenbaai kunnen lopen. De dolfijnenbaai is gewoon onderdeel van de open zee. Dolfijnen komen hier zwemmen, maar in het ' wild'. Ze kunnen komen en gaan wanneer ze willen en het is dus niet een afgezet stuk zee. Dit stuk is zo’n 7 km. Ik wil de kust wel zien en het lijkt me heerlijk om over het strand te lopen zo ’s ochtends.
Helaas werkt t weer niet zo mee, veel wolken en een paar regenbuien, maar dat drukt de pret niet.
De kustlijn is zo mooi. Rotsformaties in allerlei vormen en kleuren, de golven, schelpen, zandduinen, palmbomen, verlaten hutjes....Voor je voeten schieten gele krabbetjes weg en we komen echt niemand tegen. Zalig.
In de dolfijnenbaai is het een stuk drukker. Hier zijn ook restaurantjes, (surf)board verhuur en kleden vol bikini’s.
We huren een bodyboard en zodra we ons geïnstalleerd hebben zien we de eerste dolfijnen al zwemmen. Dit blijft toch super. Zo nu en dan komen er weer vinnen omhoog, dan weer zijn ze weg.
Wanneer ik met het bodyboard in zee ben, zwemt er een vlak voor me.
Kortom een heerlijk dagje genieten van zon, zee, strand en natuur….
Na een flinke klim de trap op komen we weer een aantal Mico aapjes tegen. Ze blijven leuk deze kleine aapjes met hun lange staarten en pluizen uit de oren. We nemen we het busje weer terug naar het hotel. We hebben bbq en voor de verandering smaakt het eten in het hotel een keer goed.
20-09-2006 Tibau do Sul
Na het ontbijt, waarin we eerst nog hebben genoten van de kleine Mico aapjes die overal in Paraiso zitten (ze eten zelfs uit je hand) doen we wederom een dagje strand. Deze keer dichterbij het hotel: we installeren ons beneden aan de trap.
Remco gaat ’s middags nog een poging doen tot surfen, maar echt een succes is het niet: de stroming is sterk, de rotsen scherp en dan is voor het eerst op een plank staan niet zo’n succes.
’s avonds gaan we nog naar de sporthal in Tibau, waar een groep jongens aan het trainen is voor capoeira, leuk om te zien.
21-09-2006 Tibau do Sul, Pipa
Vanochtend doen we lekker rustig aan. Naar het postkantoor, en door Tibau wandelen. Ik heb nog een bikini gekocht en over het strand lopen we terug naar de plek waar we gisteren ook lagen.
Remco loopt vooruit, ik blijf achter om wat foto's te maken. Als ik langs een rots loop tussen het groen hoor ik ‘psst’. Ik kijk op en staat daar toch een braziliaan zichzelf een beetje af te trekken… Gadverdamme. Snel doorgelopen. De jongens gingen nog terug met fototoestel, maar toen was hij al weg. Loser.
Verder lekker genoten van de zon.
Na het eten shoppen en drinken we nog wat in Pipa, maar het is daar een stuk rustiger dan in het weekend. Het is wel onze laatste avond met zijn allen, dus we maken er wat gezelligs van.
22-09-2006 Tibau do Sul
Vanochtend zoveel mogelijk alle spullen gepakt, om 12.00 uur moesten we ons huisje uit.
Echter bij het ontbijt hoorden we al dat het vliegtuig nog niet uit Nederland vertrokken was en zo’n 5 uur vertraging had….
We konden ons huisje nog een dag bijboeken. Die 5 uur werd uiteindelijk 14 uur en we moesten nog een nacht extra in Paraiso blijven.
Deze dag lekker aan zwembad en in de hangmat doorgebracht.
23-09-2006 Tibau do Sul - Natal - Amsterdam
Vanochtend moesten we dan toch echt vertrekken. Met de bus naar Natal, waar we nog weer langer moesten wachten. Uiteindelijk bleek dat het vliegtuig een kapot onderdeel had, wat vervangen moest worden, maar dat onderdeel moest worden overgevlogen vanuit Amerika, dus dat duurde even. Ook hadden we nog een tussenstop op Fortaleza.
Maar buiten dat verliep de terugreis goed en zijn we om 5.15 uur 's ochtends weer in Nederland aangekomen en dat was alweer het eind van onze vakantie in Brazilie. 2 weken is echt te kort. Ik wil zeker nog een keer terug, maar dan ook naar de Amazone, de watervallen en Rio...
Website van de auteur: Travelweb
Het is vrijdag 29 september als om 12.30 uur de bel gaat, Nancy en Marc staan voor de deur om ons naar Schiphol te brengen voor onze rondreis door Brazilië. Verleden jaar hier al geweest voor een zgn. strandvakantie, maar zo verliefd geworden op het land dat we besloten hebben dit jaar terug te gaan. Niet voor het strand, maar om iets meer van het land te leren kennen. We gaan drie weken dus hebben we een keus gemaakt wat we willen gaan doen. Het land is te groot om alles in deze korte tijd te zien. De keus is gevallen op in ieder geval Rio de Janeiro, Foz do Iguaçu (de grootste watervallen op de grens met Argentinië), niet te vergeten de Amazone en nog een weekje in Tibau do Sul, vlakbij Pipa, waar we in 2005 ook zijn geweest. Onze aanvlieghaven is Natal waar we 20.20 uur (lokale tijd) na een goede vlucht weer voet op vaste bodem zetten. Hiervandaan zullen we morgen verder reizen. Onze eerste bestemming is Rio de Janeiro.
