Op Schiphol maakten we kennis met Birgit onze reisbegeleidster. Bij boeking zouden we met Varig vervoerd worden maar dat bedrijf had met een faillissement te maken. Djoser heeft ons omgeboekt naar Air France en dat betekent 150 euro bijbetalen en een start via Santiago in plaats van Santa Cruz. Vervelend in ieder geval omdat we weer naar Parijs moeten en we zijn niet gecharmeerd van Charles de Gaule. De overstaptijd was krap en we moesten flink doorlopen tot de douane. Direct door naar de vertrekhal en vervolgens werden we in de bus gezet. Daar hebben we lang in moeten wachten. Dan gaan we het hele vliegveld weer over en parkeert de chauffeur zijn bus bij het vliegtuig maar laat de deuren dicht. Later, veel later, mogen we een voor een uitstappen.Twee broers door Chili en Peru
Als vertrekdag hebben we voor een maandag gekozen, het is dan niet zo druk op de luchthavens. Even na de middag nemen we een taxi naar het station. Om 14.00 uur vertrekt onze Intercity, twee uur later staan we op Schiphol. We checken bijtijds in, maar het wordt weer eens vertraging. De aangekondigde vijftien minuten lopen uit tot een uur. Vertrek om 20.30 uur. Chili in twee delen
De bussen in Argentinië en Chili zijn van het type luxe. Ruimte voor de benen, de stoel kan ver naar achteren. Dit keer rijden we met Via Bariloche . De rit duurt 9 uur, maar het verveelt niet. We rijden langs prachtige bergen en meren. En de zon schijnt volop, het enige oponthoud is de grens naar Chili. Hier moeten de tassen weer uit de bus en door de X-ray. Normaal zit er dan iemand achter het scherm, nu niet dus, allemaal flauwekul. Het is steeds weer lachwekkend om te zien. In de hal gaat het lekker vlot, je wordt op naam afgeroepen. Pesmaa dat gaat nog wel maar dan komt Van de Vegte, ven....ehhh Andreas roept de man maar gauw, dat was te moeilijk.Lama's, Struisvogels, Flamingo's, Pelikanen
Gister zijn we via Frankrijk en Brazilie aangekomen in Santiago de Chili, de hoofdstad van Chili. De eerste indruk was goed: goed weer en een schoon uitziende stad. Het hostel dat we reeds in Nederland hadden geboekt (Sammy's hostel) is erg goed: net buiten het centrum gelegen en voorzien van een schone keuken en gratis internet. De dag van aankomst hadden we niet meer energie over dan wat nodig was om de bustickets naar Puerto Montt te boeken waar we dinsdagavond naartoe gaan. Bezoek aan Patagonië
Bijna een jaar nadat ik deze reis geboekt heb (9 jan.2003) was het dan toch eindelijk zover. Al vele jaren was het een droomwens van me om naar Patagonië te gaan en nu ging het dan werkelijk gebeuren. Om ongeveer 14.30 uur vertrok ik richting Schiphol, zoals gebruikelijk werd ik weer weggebracht door mijn zus en zwager. Een uurtje later waren we op Schiphol waar we, al haast traditioneel, eerst een kop koffie dronken. Bij balie 8 stond een Baobab medewerkster om de electronische tickets uit te delen, gewoon een A4-tje dus.Patagonië; Louter hoogtepunten
Op grote hoogte moet je veel drinken, dat is algemeen bekend, daarom komen de bedienden ook vaak met bekers water en jus langs. Niet Iberia. Pas nadat het vliegtuig al 2,5 in de lucht is komt het eten met 1 drankje erbij en 1 keer thee of koffie. Een uur voor het landen volgt het ontbijt met wederom 1 kopje thee. Dit was een beschrijving van de terugweg. Hopelijk worden deze bezuinigingen niet door andere maatschappijen overgenomen.Patagonië-compleet; van santiago naar buenos aires via ushuaia
Na een redelijk voorspoedige vlucht (slecht twee keer één uur vertraging) arriveren we 's ochtends in Santiago, de hoofdstad van Chili. Santiago is niet zo'n boeiende stad. Een klein centrum met wat oude gebouwen, een heuvel met een Mariabeeld en een kleine vismarkt, ik ben er snel uitgekeken. Twee uur rijden van Santiago ligt het La Campana Nationaal Park, waar we de volgende dag een prachtige wandeling maken. In dit park groeit de ocoa, een unieke palm die slechts op twee plaatsen in Chili voorkomt.




