We gaan weer, Piet z'n vader brengt ons naar het centraal station van 's-Hertogenbosch waar we op de trein zullen stappen naar Schiphol. Opa heeft er duidelijk moeite mee dat we weg gaan, het lijkt steeds erger te worden. We praten er op het station samen nog even over, en het doet een beetje pijn om hem zo te zien en weg te gaan, maar… Al gauw worden onze zinnen verzet als blijkt dat er geen treinen rijden tussen 's-Hertogenbosch en Utrecht door een ongeluk, het zal weer eens niet zo zijn. 
China reisverslagen
China en Tibet: "Gebedsvlaggen in de wind" (deel 1)
We gaan weer, Piet z'n vader brengt ons naar het centraal station van 's-Hertogenbosch waar we op de trein zullen stappen naar Schiphol. Opa heeft er duidelijk moeite mee dat we weg gaan, het lijkt steeds erger te worden. We praten er op het station samen nog even over, en het doet een beetje pijn om hem zo te zien en weg te gaan, maar… Al gauw worden onze zinnen verzet als blijkt dat er geen treinen rijden tussen 's-Hertogenbosch en Utrecht door een ongeluk, het zal weer eens niet zo zijn. Te gast in China
Ruim op tijd zijn onze koffers gepakt. Eigenlijk willen we van ieder moment van onze reis naar China kunnen genieten en dat begint met een goede voorbereiding. Onze zoon Bart brengt ons naar Schiphol. Als we de incheckbalie hebben gevonden staat er nog geen rij, maar dat verandert snel. Van het plan om op de collega te wachten moeten we afzien. We willen graag een stoel aan het raam zien te krijgen. Net als wij aan willen sluiten in de rij, begint een grondstewardess wachtenden door te sturen naar een doe het zelf balie. Dat verbetert onze kansen. We volgen de instructies op het computerscherm, voeren paspoorten en tickets in en bemachtigen zowaar een laatste vrije stoel bij het raam. Het is een plek achter de vleugel. Het inleveren van de koffers gaat snel. Het gewicht is binnen de marges. Er had nog wel 3 kg bagage bij gemogen…prettig te weten met het oog op de terugweg. We hebben alle tijd om samen wat te eten en even buiten naar het vliegverkeer te kijken. Dan lopen we naar de parkeergarage, waar we afscheid nemen van Bart. Om 19.15 voegen we ons bij de andere passagiers voor vlucht CZ 346 van China Southern Airlines. De collegae kun je onmogelijk missen. We worden hartelijk begroet.
Reis to the middle of nowhere
Verslag van de reis die Ciska in 2006 naar Urumqi, de hoofdstad van Xinjiang, en Turpan maakte.
Ruim op tijd zijn we op Schiphol, klaar voor vertrek. Onze vlucht staat gepland voor 10 voor half 6. Twee van de drie voor ons gereserveerde stoelen zijn aan het raam, maar helaas geven de ramen uitzicht op de bakboord vleugel. Precies op tijd, met voor ons het rood van Easy Jet en achter ons blauw en wit van KLM taxiën we richting een veel besproken polderbaan. Kortbij is anders. Het duurt 20 minuten voor we met uitzicht op de telefoontoren van Haarlem stil komen te staan. Nog geen minuut later verdwijnt het water van de Mooie Nel in de mist. Met bulderende motoren vliegen we laag over Spaarnedam en Castricum. Er zijn nog 9828 km te gaan. Goed en wel boven de wolken komt de wijn door: een Chileense rode. Een uur na de start vliegen we al boven Kopenhagen. Dat schiet op. Captain Grootmaas laat weten dat we vervolgens via Zweden, Estonia, de Russische federatie over de hoofdstad van Mongolie en dan zuidwaarts naar Beijing zullen vliegen. Ver beneden ons valt de duisternis over een eilandrijk gebied. Het is rond de klok van 7. Geuren van avondeten vullen de cabine. Er is de keuze tussen rijst of pasta. Een nagerecht leert ons de overeenkomst tussen een draak en klaver vier. Beide staan afgebeeld op de verpakking van gelukskoekjes. In de versnapering zelf zit een berichtje: “It's time to visit your friends, they are looking foreward to see you.” De ogen van onze buurman op stoel A glinsteren bij de gedachte aan een weerzien met zijn Chinese vriendin in Beijing. Hij verheugt zich op 3 weken samenzijn in het vooruitzicht. Het licht wordt gedimd. We dommelen weg.
Gebroederlijk door China
 Hoewel we iets later dan gepland vanaf Schiphol vertrekken, komen we Om half zeven (06.30 uur) vertrekken we vanaf de Herderstraat. Wiet Crienen brengt ons naar Schiphol. Dat gaat bijna mis, want we raken vast in "langzaam rijdend verkeer", eufemisme voor een trage file. Hernieuwde kennismaking met de groep, die we al hebben leren kennen tijdens een bijeenkomst in Utrecht. Paul van Steensel (aardige reisgenoot uit Thailand) is er tot onze verrassing ook bij. We vliegen met Cathay Pacific, een vliegmaatschappij die een absoluut rookverbod in de machines heeft. De vlucht duurt 13 uur, inclusief een tussenstop van een uur in Zürich. We vliegen in een Boeing 747-300 met verlengd bovendek. Landing in Hong Kong op Kai Tak Airport, dat gedeeltelijk in zee ligt, gevaarlijk dicht langs hoge huurkazernes. Langs de Zijderoute
Een reisverslag van de reis die Henk de Mari in 1999 langs de zijderoute door Oezbekistan, Kirgizië, China en Pakistan maakte.
 Het is vandaag 31 juli en we vertrekken voor een vierweekse vakantie richting Uzbekistan. Al ruim voor ons vertrek hebben we te horen gekregen dat de oorspronkelijke route door Uzbekistan is gewijzigd. De planning van de eerste week is volledig omgegooid wat, zo later bleek, de reisopbouw zeer te goede kwam. Na aankomst in Tashkent, de hoofdstad van Uzbekistan ontmoeten we onze reisbegeleider Hans en vertrekken we per binnenlandse vlucht naar Buchara.Reizend door China, Vietnam en Thailand
In 2004 reisden Maarten Hageraats en Onno Wierbos door China, Vietnam en Thailand. Dit is het verslag van het China-gedeelte van hun reis.
 Vanmorgen zijn we om 10:00 uur aangekomen in Peking. Toch lastig wanneer je elkaars taal niet spreekt, bemerkten we toen we de bus zochten die ons naar ons hostel zou moeten brengen. Met de hulp van een Duitse student die in Peking studeert hebben we bij de juiste halte kunnen uitstappen. De eerste dag hebben we wat gelanterfant en zijn we bijgekomen van de vliegreis. Eerste indruk: grote stad, veel toeterende auto's, grappige Chinezen en de stad kent een groot contrast van rijkdom en armoede. Yunnan met privéchauffeur
Een reisverslag van de reis die Gerard Huisman en Margot van Sandwijk in 2005 met privé chauffeur door de provincie Yunnan in China maakten.
 We waren om 09.15 op Schiphol. We zijn naar de incheckbalie gelopen en die was al open. Er werd gezegd dat Margot op de lijst stond voor een vegetarische maaltijd. We waren om 13.15 uur aan boord. Het is een 2+4+2 stoelen vliegtuig, we zaten vrij goed. De vliegtijd is 11.10 uur naar Hongkong. Cathay Pacific levert prima service en ook prima eten. Alleen ging er halverwege een passagier dood, onze première. We hadden de oude man al moeilijk zien binnenkomen, stewardess er voor en erachter. Drie artsen hebben de dood geconstateerd. Hij werd weer op zijn stoel gehesen en kreeg een deken over zijn hoofd.Centraal Azië
Een reisverslag van de georganiseerde rondreis die Gerard en Margot in 2005 door Kazachstan, West China, Kirgizie, Oezbekistan en Turkmenistan maakten.
 Het is 17.00 uur en we zitten op een heuvel, genaamd Köktyube en van hieruit heb je een overzicht op de stad Almaty. Je komt er met een kabelbaantje en dat heeft twee gondels, een rode en een blauwe. Een enkeltje kost 300 tenge. De zon schijnt en bovenop is het vrijwel windstil.Gisterochtend zijn we om 10.00 uur op weg gegaan van Schiphol naar Frankfurt met Lufthansa. Het vegetarische eten was weer niet geregeld, hopelijk is lukt dat wel voor de terugweg, want we zijn bij de Lufthansa balie geweest om dat te regelen. We hadden weinig tijd in Frankfurt, de vlucht werd al omgeroepen. Het tweede stuk naar Almaty duurde 6 uur. Margot kreeg ‘left over’van de eerste klasse, lekkere pasta. De verzorging is goed en het toestel is lang niet vol. Er is een tijdverschil van 4 uur en daarom kwamen we om 23.00 uur, lokale tijd aan. Geen problemen bij de douane, alleen mijn rugzak liet nog al lang op zich wachten.
Een maand door China en Tibet
 Het was een heerlijk rustig reisje naar Schiphol en daar kwamen we al voor 14.00 uur aan. In december 2005 hadden we ook een e-ticket maar er is in die tussentijd veel veranderd. Bij balie 13 en 14 kon je zelf achter een scherm je instapkaarten regelen. Maar hoe je nu toegewezen stoelen weer kunt wijzigen is mij een raadsel gebleven en achteraf is dat maar goed ook.Wat niet erg duidelijk aangegeven staat is wat je vervolgens moet doen. We stonden al in een rij (Margot) en het was onaangenaam druk. We stonden in een lange rij richting balie. Dar duurde een uur en daardoor hadden we direct last van de rug. China, Tibet en Nepal: Yakboterthee en gebedsmolens
 Zoals gebruikelijk ben ik weer door mijn zus en zwager naar Schiphol gebracht. De vlucht stond rond drie uur gepland en we moesten ons om half een bij de incheckbalie melden alwaar we de tickets zouden krijgen. Wij waren ruim op tijd en dus bleef ik even wachten tot ook Peter (mijn reisgenoot en tevens collega) ten tonele zou verschijnen. Hij zou eenvoudig te herkennen zijn aan de gitaar die hij bij zich zou hebben (los van het feit dat ik hem ken). Hij is muzikant, heeft in verschillende bandjes gespeeld en is nu bezig een nieuwe band op te richten. Een vakantie zonder zijn gitaar is ondenkbaar voor hem dus die moet mee. Een geluk dus dat hij geen piano speelt! Het is overigens een kindergitaar, en dan bedoel ik geen Bart Smit gitaartje maar een echte gitaar op kinderformaat. Toch iets compacter om mee te nemen natuurlijk. Na korte tijd verscheen hij inderdaad bij de balie waarna we de bagage ingecheckt hebben. Wachtend in de rij maakten we ook al kennis met Harry, medereiziger. Afscheid nemen van zus en zwager en daarna nog even een kop soep en een broodje. |
|
|
|
Nadat we gisteren alles al netjes klaar hebben gezet kunnen we vandaag de wekker om 7.00 uur zetten om de trein van 8.36 uur te kunnen pakken. We zijn mooi op tijd op het station en de trein vertrekt ook volgens de dienstregeling. De reistijd naar Schiphol is vanuit Hengelo precies 2 uur, geen wereldreis in vergelijking met de afstanden die ons nog te wachten staan maar wel een heerlijk ontspannen begin van de vakantie. En inderdaad exact 2 uur later stopt de trein op het perron van station Schiphol en lopen we naar boven naar de gate van Cathay Pacific Airlines om daar in te checken voor de vlucht naar Hong Kong. Het begin van de reis verloopt voorspoedig en om iets na 14.00 uur zitten we al in de lucht. Op Cathay Pacific Airlines is niets aan te merken; de service is prima en van de beenruimte kan hetzelfde gezegd worden. Misschien had de stoelbreedte iets beter gekund maar dan begin ik al aardig te muggenziften. Ongemerkt, tijdens het kijken naar diverse films, gaat de vrijdag over in de zaterdag. Dit gaat nog eens extra snel omdat we koud in het vliegtuig de de klok 6 uur vooruit zetten om vast te wennen aan de Hong Kong tijd.