Patrick heeft ons naar het NS station gebracht waar we de trein van half acht ('s-avonds) hebben genomen naar Utrecht. We wisten al dat er geen treinverkeer was tussen Utrecht en Schiphol en dat er snelbussen zouden rijden. Het zal eens niet zo zijn dat als Piet met het openbaar vervoer ergens naar toe gaat dat het zonder vertragingen, storingen of onderhoud verloopt. Toch verliep de reis zonder problemen, de bus stond klaar en we waren ruim op tijd op Schiphol. Bij het inchecken bleek dat er al plaatsen door Baobab waren gereserveerd en dat er geen plaatsen meer naast elkaar beschikbaar waren, een lekker begin weer. De grondstewardess zei dat we wel in de buurt bij elkaar en bij de groep zaten dus ruilen zou wel kunnen. We hebben tijdens het koffiedrinken ook al kennis gemaakt met een aantal mensen van de groep en er lijken wel aardige tussen te zitten. Toen we in het vliegtuig aankwamen hebben we geruild met iemand die niet bij de groep hoorde, die zei gelijk: natuurlijk (maar dan op z'n Frans) en schoof een plekje op. Dat betekende dat we heel de reis met z'n tweeën naast elkaar hebben gezeten in een tweepersoon rijtje. Dus lekker kunnen hangen, gaan plassen en alles wat je nog meer doet waar andere reizigers in een drie- of vierpersoons rij last van kunnen hebben.
Ecuador reisverslagen
Voor de eerste keer naar Zuid-Amerika
Patrick heeft ons naar het NS station gebracht waar we de trein van half acht ('s-avonds) hebben genomen naar Utrecht. We wisten al dat er geen treinverkeer was tussen Utrecht en Schiphol en dat er snelbussen zouden rijden. Het zal eens niet zo zijn dat als Piet met het openbaar vervoer ergens naar toe gaat dat het zonder vertragingen, storingen of onderhoud verloopt. Toch verliep de reis zonder problemen, de bus stond klaar en we waren ruim op tijd op Schiphol. Bij het inchecken bleek dat er al plaatsen door Baobab waren gereserveerd en dat er geen plaatsen meer naast elkaar beschikbaar waren, een lekker begin weer. De grondstewardess zei dat we wel in de buurt bij elkaar en bij de groep zaten dus ruilen zou wel kunnen. We hebben tijdens het koffiedrinken ook al kennis gemaakt met een aantal mensen van de groep en er lijken wel aardige tussen te zitten. Toen we in het vliegtuig aankwamen hebben we geruild met iemand die niet bij de groep hoorde, die zei gelijk: natuurlijk (maar dan op z'n Frans) en schoof een plekje op. Dat betekende dat we heel de reis met z'n tweeën naast elkaar hebben gezeten in een tweepersoon rijtje. Dus lekker kunnen hangen, gaan plassen en alles wat je nog meer doet waar andere reizigers in een drie- of vierpersoons rij last van kunnen hebben.Rondreis door het gevarieerde Ecuador en de bijzondere Galapgos
 Machiel brengt me weg naar Schiphol. Onderweg merken we al dat het afscheid zwaar zal worden. Op het vliegveld moeten we inderdaad samen huilen als we elkaar nog een cadeautje geven. Bij het inchecken zie ik Mirjam al (van de Zuid-Afrika reis). Bij de gate ontmoeten we de rest. De groep lijkt me leuk. Het is wel een vrouwenclubje. Een kwartier te laat gaan we de lucht in. Errug veel huilende baby's aan boord. De film, Mr. & Mrs. Smith, heb ik al gezien en ga daarom maar wat lezen. Als de lampen uitgaan, doe ik mijn ogen dicht. Slapen kan ik toch niet.Op Bonaire is het warm (27 graden, 3 uur 's nachts en regent het. We mogen 1 uurtje het vliegtuig uit. Georganiseerd door Ecuador en de Galapagos
 Vrijdag 26 april vertrekken we om 23.55 uur met vlucht KL753 richting Ecuador. Na vijf minuten is dag één van deze 24-daagse reis alweer voorbij. Hopelijk zullen de volgende dagen minder snel voorbij zijn, want het belooft een enerverende vakantie te worden.Quito Door het tijdsverschil van 7 uur zouden we 's morgens om ongeveer 09.00 uur landen, maar door het slechte weer maakt het vliegtuig een doorstart vlak voor de landing en kunnen we pas na een uur rondcirkelen boven Quito landen. Onze reisbegeleider Floor zal zich pas de volgende dag bij ons voegen, zodat we de eerste dag zelf op pad gaan. Ons kleine gezelschap (Vera, Ellen, Irene, Hans en ondergetekende) heeft er zin in en na een snelle opfrisbeurt in het hotel verkennen we de stad. Niet ver van het hotel ligt Parque El Ejido waar het gezellig druk is. Aan de rand van het park staan allerlei schilderijen uitgestald, van modern tot mooie landschappen. De verkopers klampen je aan en proberen je over te halen iets van hun te kopen. Ecuador Totaal: van Quito tot de Galapagos
We zijn er hoor, in Quito. Wat zaterdagavond overigens nog even de vraag was, want toen we keurig op tijd (3 uur van tevoren, jaja zelfs ik was op tijd) bij de incheckbalkie stonden werd ons doodleuk meegedeeld dat er geen stoelen meer beschikbaar waren voor deze vlucht, dus dat het nog maar de vraag was of we meekonden.....
HUM. Geen goed begin. Maar goed, no worry, we zien wel. Douane door, laatste spulletjes gekocht en ons gemeld bij de gate. Nadat iedereen erdoor was, bleef er nog een aardig groepje mensen zonder plaatsen over. Wij waren de eerste die geroepen werden. Gelukkig! Er waren nog stoelen over, niet naast elkaar, maar met wat schuiven en een vriendelijk meisje hadden we toch nog 2 plekken naast elkaar. De vlucht verliep lekker vlot, ideaal zo'n nacht vliegen. Na een tussenstop op Bonaire en Guayacuil geland op Quito. Ook dit verliep zeer soepeltjes. Binnen een uur waren we het vliegtuig uit, de douane door, hadden we onze tassen en zaten we in een taxi op weg naar een hotelletje wat we in het vliegtuig hadden uitgezocht. Hier konden we helaas pas een paar uurtjes later onze kamer in, dus spullen achtergelaten, leuk tentje opgezocht en lekker wakker worden met koffie en een ontbijtje (hoe kan het ook anders hier: pannekoekjes met fruit ;-) Daarna met een bus naar de oude stad waar we heerlijk op ons gemak hebben rondgeslenterd. Kerkje hier, kerkje daar. Omdat het zondag was, waren er overal wel diensten bezig en hebben we dat ook mee kunnen pikken. Ook op elke plaza was wel wat te doen, een optreden of iets dergelijks, kortom we hebben ons prima vermaakt. Samen met 2 andere hollanders (jan en hanneke) zijn we nog naar de Virgin van Quito geweest, een groot "beeld" op een heuvel, met flink uitzicht op de stad en bij helder weer op de omliggende vulkanen. Hiervan hebben we alleen de Cotopaxi gezien,de andere vulkanen lagen in de wolken. (ook vanuit het vliegtuig hadden we schitterend zicht op de besneeuwde top van deze vulkaan!) Eenmaal weer terug in de stad hadden we het wel een beetje gehad, dus met een trolly bus terug naar ons hotel om als een blok in slaap te vallen (stiekem toch wel moe....) Indianen, jungle en natuur, veel natuur
 ‘s Avonds om 21:30 verzamelen op het vliegveld. Het gezelschap is zoals in de brief aangekondigd niet groot: 9 mensen. De reisbegeleider zullen we in Quito ontmoeten. De medewerker van Sawadee die ons op Schiphol opwacht geeft ons iets voor degenen die vóór 1 april geboekt hebben: een onderwatercamera, vertelt hij. Dit blijkt later een panoramacamera te zijn. Aangezien er nog een overbleef kreeg ik ook zo’n apparaat. Naast mijn reeds aangeschafte onderwatercamera werd dit mijn derde camera. Ronald, Rini en Gre kende ik al, de rest zag ik voor het eerst. Henk en Wil waren de ouderen van het gezelschap. De reis verliep verder uitstekend. |