Reisbijbel

U bevindt zich hier:Home>Even voorstellen>Even voorstellen - Reisbijbel
TwitterFacebookYoutubePinterestInstagram
Even voorstellen
Fleur Besters

Het onbekende, verder kijken dan de plek waar je geboren bent. De geuren, de mensen en het eten. De vrijheid. Het samenzijn met mijn gezin. Delen van de ontdekkingstocht naar nieuwe inzichten en ervaringen. Actief bezig zijn. Reizen is voor mij essentieel geworden.
Na als kind met name Frankrijk en de landen rondom Nederland te hebben ontdekt, ben ik daarna via Californië in Zambia en Tanzania terecht gekomen. Het pure reizen, slapen onder een plafond vol spinnen, geen stromend water en veel samenzijn met de lokale bevolking. Een reis naar Israël en Gaza leerde me als student journalistiek al het Midden-Oosten kennen. De spanningen, maar bovenal het prachtige land. De woestijnen, cultuurschatten en het duiken in Egypte, hiken door het Atlas-gebergte van Marokko en de geweldige natuur in Jordanië. Familie in Indonesië trok ons meermalen die kant op, Zuid-Korea leerde ons het andere Azië kennen. 
De liefde voor reizen deel ik gelukkig met mijn man Joep, Reisbijbel-lid van het eerste uur. Onze kinderen Lieve (2007) en Tim (2005) zijn inmiddels ervaren avonturiers en gewend aan trekkings door de bergen, autotochten door het midden-oosten en genieten van het spelen met kinderen uit alle delen van de wereld. 
In 2015 kreeg ik de kans Reisbijbel over te nemen. Een geweldige manier om als ondernemende journalist nog meer mensen de wereld te laten ontdekken. Jalla, jalla!

Joep Kolijn

Als eigenaar van de site Reisbijbel krijg ik samen met mijn vrouw Fleur Besters de kans om mijn liefde voor reizen te delen met heel veel anderen. Waarom ik zo gegrepen ben door het reizen? Noem het onrust, drang naar nieuwe ervaringen, behoefte aan warmte en vrijheid.

De mooiste ervaring die ik tot nu toe heb gehad is een 48-uur durende treinreis door Tanzania en Zambia. Giraffen en olifanten door het oerwoud zien rennen van uit je eigen coupé. De plaatselijke bevolking die bij iedere stop van de trein hun handelswaar probeert te verkopen.

Een geweldige ervaring waarvan ik er hopelijk nog meer van ga beleven. Hoog op mijn lijstje staat een landover door Afrika samen met de kinderen, maar dat wordt nog even sparen. Voorlopig geniet ik nog na van de reizen die we onder andere door Indonesië, Jordanië, Marokko en Zuid-Korea maakten. Off the beaten track, zoveel mogelijk met en bij de lokale bevolking. 

Hans Karel

Als zeven- of achtjarig jongetje namen mijn ouders me voor het eerst mee op een buitenlandse vakantie. Achterin de auto hield ik met een potlood in de Grote Bosatlas de route bij. Op een witte pagina schreef ik de plaatsnamen waar we langskwamen. De enorme bergen, de mensen die een onverstaanbare taal spraken, het eerste echte Italiaanse ijsje, alles maakte een enorme indruk op me. Die fascinatie voor het ‘lijnen trekken’ over onze aardbol, het onderweg zijn en ergens aankomen waar alles nieuw en anders is, is nooit meer verdwenen.
Na mijn studie had ik al snel door dat de eeuwige wederkeer van een vijfdaagse kantoor-werkweek mij te weinig afwisseling bood. Ik zocht en vond een zomerbaan als reisleider. Het begeleiden van groepen bleek een nieuwe dimensie aan het reizen toe te voegen. Ik kwam meerdere keren op dezelfde plek, - deed bijvoorbeeld acht keer de Trans-Mongolië expres van Moskou naar Beijing - en elke keer was het toch weer anders. Bovendien bouwde ik een band op met de lokale gidsen en chauffeurs, goed voor bijzondere inkijkjes achter de toeristische façade. Een land leer je pas echt kennen als je de mensen leert kennen.
Mijn droom is om ooit op de fiets een ‘rondje wereld’ te voltooien. De lijn van Utrecht naar Istanbul kan ik al in de Grote Bosatlas intekenen. Ik heb best nog een eindje te gaan…

Sanne Helbers

Als kind gaven mijn ouders het geld liever uit aan vakanties dan aan spullen. We reisden dan ook heel wat af met sleurhut achter de auto, per camper, fiets of motor. We deden niet per se de meest rare bestemmingen aan, maar mijn ouders gingen er prat op dat we wel de meest ongerepte routes volgden. Op de bonnefooi, met handen en voetenwerk en drie woorden in de taal van het land op zak, kwamen we aardig ver. De echte hang naar het avontuur begon pas echt toen ik in mijn eentje een half jaar naar Londen vertrok. Kort nadat ik terug was begon ik te werken in een internationale instelling, waar ik een ticket naar Shanghai kreeg om het project waar ik aan werkte verder op te zetten. Wat een nieuwe wereld! Wat een cultuur, eten en taal! Maar ook: hoe ver kan een mens uit zijn comfortzone getrokken worden? Hoe raar ik de Chinezen ook vond, het had een vonk doen overslaan zo in dat verre Oosten. Vier maanden na terugkomst uit China vertrokken mijn vriend en ik naar Nieuw-Zeeland, waar we de meest relaxte tijd hebben gehad. En toen was het eigenlijk niet meer te houden: van Singapore naar Maleisië, van (weer) China naar Mongolië en van Rusland naar Vietnam. Als we reizen zoeken we vooral naar veel ruimte voor eigen inbreng: ook wij gaan het liefst op de bonnefooi en leren ter plekke roeien met de riemen die we hebben. En onze ervaring is dat je dan het meeste leert van het land en de locals.

Jorien de Wit

Verbazing. Dat is waarschijnlijk het woord wat tijdens al mijn reizen centraal staat. Een bijzondere vogel, het geluid van de zee of een mooi gebouw. Ik kan mezelf over alles wat ik tegenkom verbazen. Toen ik op mijn 16e voor het eerst met vriendinnen richting Londen ging, was er geen houden meer aan. Veel citytrips volgden, waarbij mijn honger naar nieuwe reizen alleen maar groter werd. Evenals mijn eeuwige drang naar het ontdekken van nieuwe dingen. Verandering van spijs doet eten, zeggen ze wel. Daarom bezocht ik Thailand en Curaçao, dat was immers eens wat anders dan een grote culturele stad. Ook hier voelde ik een constante verwondering over alles wat ik zag. Wat is de wereld ongelooflijk mooi! Mijn lijst van plaatsen-die-ik-écht-moet-zien is dan ook oneindig.

Antonette Spaan

Toen ik als klein meisje door mijn ouders werd meegenomen voor een dagje uit naar Schiphol en ik al die vliegtuigen en mensen met koffers zag, wist ik het meteen: dat ga ik later ook doen! Op de basisschool was de Grote Bosatlas mijn favoriete boek en tijdens mijn middelbare schoolperiode zat ik aan de buis gekluisterd als Floortje Dessing weer eens door het beeld heen reisde. Een opleiding toerisme volgde en binnen korte tijd was mijn eerste reis buiten Europa een feit. Ik heb al sinds jaar en dag een voorliefde voor de bergen en met een rugzak de natuur in is voor mij ultiem genieten! Inmiddels heb ik al op vele plekken ter wereld gewandeld: van de Alaska Range tot de uitlopers van de Andes in Patagonië en de Southern Alps in Nieuw Zeeland. Dat ver niet per definitie beter is dan dichtbij staat als een paal boven water: van een overstekend hert op de Veluwe (mijn "achtertuin") kan ik net zo enthousiast worden als een ontmoeting met een grizzlybeer in Yellowstone National Park. Nou ja, bijna net zo enthousiast dan ...

Carlien van Viegen

Het begon allemaal toen ik naar Barcelona vertrok om Spaans te leren. Ik viel als een blok voor de romantische taal, de mentaliteit, het ritme. En het ontmoeten van mensen uit alle hoeken van de wereld maakte een heftige reisdrang in me los. Toen ik daarna naar Latijns-Amerika was geweest werd het alleen maar erger. Ik wist het zeker: reizen is het mooiste wat er is! Des te meer nieuwe geuren & kleuren ik ervaar, des te langer mijn wensenlijst wordt... Wees gewaarschuwd: als het virus zich eenmaal heeft genesteld, raak je het nooit meer kwijt :)

Rachel Cramer

Het woord ‘reis’ wordt in de Van Dale gedefinieerd als het trekken van een plaats naar een andere en dat is nu juist wat mij zo aantrekt; onderweg weet je nooit wat je tegenkomt. Het gevoel wat een nieuw land je geeft, de mooie natuur, de nieuwe geuren, het klimaat en de kans dat je voor even onderdeel mag uitmaken van een andere cultuur. Stiekem ben ik ook wel een beetje jaloers op Michael Palin die het presteerde om binnen tachtig dagen rond de wereld te reizen. In tachtig dagen zal het mij nooit lukken maar het is een mooi streven om de rest van de wereld te kunnen zien. Een klein begin heb ik in ieder geval alvast mogen maken met (verre) reizen naar Amerika, Sri Lanka, Indonesië en uiteraard ons eigen Europa. Desalniettemin is de verlanglijst met nieuwe bestemmingen eindeloos; het reisbloed kruipt tenslotte waar het niet gaan kan..

Ruud Beerens

Het begon allemaal in Noorwegen. Niet eens vanwege grote reisdrang, maar uit pure fascinatie voor Scandinavië in het algemeen en Noorwegen in het bijzonder. Met de rugzak om trok ik met een studievriend lopend, varend en treinend door het land. Meerdere malen. IJsland volgde en de hoewel ze nog steeds mijn voorkeur hebben, waren de nodige jaren later opeens de koude landen op. Door mijn 'koude' reizen had ik inmiddels wel geleerd dat het leuker is om nieuwe gebieden te ontdekken dan om terug te gaan naar bekend terrein. Met de hitte kan ik nog steeds moeilijk omgaan, maar toch ben ik tegenwoordig regelmatig in de tropen te vinden. Doel: alle landen van de wereld bezoeken. Subdoel: tijdens mijn reizen eten zoals de inwoners, en het liefst zo vreemd mogelijke diersoorten. Hoe meer walging dieren of onderdelen daarvan bij de gemiddelde persoon oproepen, hoe liever ik ze in mijn mond stop. Om die reden kom ik ook graag in Azië: spinnen, schorpioenen, zeesterren, slangen, honden, katten, torren... alles is daar te vinden voor een reizende culifreak als ik!

Wouter Peters

Toen mijn ouders mij nog voor mijn eerste verjaardag voor een jaar meenamen naar Ghana was het kwaad geschied; ik zou de drang naar het onbekende nooit meer kunnen weerstaan. De vele (kampeer)rondreizen in Europa die daar in mijn jeugd op volgden hebben deze drang naar het onbekende alleen maar sterker gemaakt. Verschillende reizen in Europa, Afrika, Azië, Noord- Zuid- en Midden-Amerika later is deze honger naar het onbekende nog steeds niet gestild. Sterker nog, het wordt alleen maar erger! Een aantal maal per jaar bind ik dan ook de rugzak op om weer nieuwe oorden te gaan ontdekken. Sinds een aantal jaar doe ik dat samen met mijn vrouw en drie kinderen, die het reizen weer een hele nieuwe dimensie geven. Inmiddels hebben ook zij hun eerste wereldreis al achter de rug en zo is waarschijnlijk ook bij hen het kwaad al wel geschied .....

Wouter Peters  was in 2005 een van de twee oprichters van Reisbijbel. Na tien jaar heeft hij Reisbijbel losgelaten en is de site overgenomen door Fleur Besters en Joep Kolijn.

Koen Samson

Tien jaar was ik, toen ik er door werd gegrepen. Ik werd wakker in een rijdende trein, keek uit het raam en ontdekte dat we dwars door de Alpen reden. Het heeft me daarna nooit mee losgelaten. Wat het is? Ik weet het echt niet. Het is dat speciale gevoel van altijd onderweg willen zijn. Het heeft me nog altijd in de greep. Dus er zit niks anders op om dan maar te blijven zoeken en ondertussen alvast maar over de volgende reis te dromen....

Koen Samson was in 2005 een van de twee oprichters van Reisbijbel. Na tien jaar heeft hij Reisbijbel losgelaten en is de site overgenomen door Fleur Besters en Joep Kolijn.

Ronnie Dankelman

Ronnie schreef tot 2015 voor Reisbijbel. "Toen ik het boek African Ceremonies van Carol Beckwith en Angela Fisher had gelezen, bracht me dat op het idee om naar een Dipo ceremonie van de Krobo in Ghana te gaan. Tijdens dit meerdaagse ritueel worden meisjes volwassen. Het kostte me maanden om er achter te komen waar en wanneer de ceremonie gehouden zou worden. Ambassades, ministeries en toeristenbureaus heb ik benaderd, maar niemand wist waar en wanneer. Zelfs bellen naar hotels en restaurants in dorpen van de Krobo leverde niks op. Uiteindelijk werd mijn zoektocht beloond door een Krobo vrouw die me belde en ik heb een weekend lang de Dipo ceremonie bijgewoond. De lokale bevolking was heel erg vriendelijk, er waren geen andere toeristen en na 3 dagen wilden ze niet dat ik weg zou gaan. Sinds Ghana ga ik regelmatig naar festivals, ceremonies en traditionele feesten in landen rondom de Sahara en de Himalaya, op zoek naar uitstervende tradities..."

Martin Boon

Vanaf jongs af aan heb ik een passie voor reizen. De sterkste herinneringen aan thuis zijn altijd de vakanties geweest, in met name, Duitsland en Scandinavië. Toen ik het huis uit ging werden de vakanties de eerste jaren vooral “partyvakanties”. Hoewel ik altijd wel iets van de omgeving wilde zien, stonden er op die vakanties andere dingen centraal.
In 2002 ging het roer om.  Na een zonvakantie op Isla Margarita volgde een fantastische reis met de Trans-Mongolië Express, die we verlengden tot aan Hong Kong toe. Daarna was het hek van de dam en volgden reizen naar de Verenigde Staten, Midden- en Zuid Amerika en natuurlijk de nodige landen in Europa.
Ik begon in die jaren, mede door nog een bezoek aan Rusland en twee ctitytrips naar Kiev, een sterke interesse in de voormalige Oostbloklanden te krijgen. In 2012 ben ik met mijn gezin twee maanden op rondreis geweest naar dit relatief onbekende deel van ons continent. Een reis van 13.000 kilometer en prachtige ervaringen rijker is het nu wachten op (en vooral sparen voor) een volgend avontuur. Het is mooi om te zien dat mijn dochters van 5 en 2 inmiddels ook al compleet besmet zijn met het reisvirus.
De planning is om elk land van de wereld te bezoeken. Op de top van mijn wensenlijst staan Armenië, Georgië, Azerbeidzjan en de vijf voormalige Sovjetrepublieken in Centraal-Azie.

André van Luttikhuizen

Tot 2000 beperkten mijn reizen zich, op Canada na, tot Europa. In 2000 trokken we echter met zes mensen met een busje door Zuid-Afrika. Vanaf het moment dat we het hek van een private game lodge passeerden, was het raak. Voor het eerst in aanraking komen met dieren in het wild die je alleen kent in gevangenschap. Een fantastische ervaring die ik nooit zal vergeten. Vanaf dat moment wilde ik de wereld ontdekken, de dierenwereld beleven, culturen proeven en de kleurrijke bewoners ontmoeten. Zuid-Afrika is sindsdien altijd favoriet gebleven en het land heeft voor altijd mijn hart gestolen. In het begin wilde ik zoveel mogelijk zien en legde ik enorme afstanden af in korte tijd. Tegenwoordig beperk ik de afstanden, maar beleef ik alles intenser. Inmiddels heb ik vele landen bezocht in bijna alle werelddelen, behalve Australië. Het vooraf bezig zijn met de reis geeft al een heerlijk gevoel en achteraf geniet ik van de foto's en droom ik alweer van een volgende reis....

Michiel van der Ark

Ik ben zo iemand die alle hoofdsteden van Afrika kan noemen, die weet hoe je het beste met openbaar vervoer van Istanbul naar Hong Kong reist; in welke steden je moet overstappen en wat je onderweg allemaal kunt zien en beleven. En niet alleen door thuis de atlas goed te bestuderen. Al m’n hele leven heb ik heel veel gereisd; tijdens eigen vakanties, maar ook als reisbegeleider. Behalve genieten van al het moois op onze planeet, was reizen voor mij ook altijd ‘de atlas in het echt’: Dus zó ziet Timboektoe eruit; dus zó rijdt de Trans-Siberië Expres; dus zó ziet die lege witte plek in de atlas er in het echt uit. Ik ben gek op de meest ruige landschappen, op reizen om het reizen én op de meest rare en minst bezochte landen.

Daphne Duppen

Daphne schreef twee reportages voor Reisbijbel. "Tijdens een jaar lang reizen in Australië, Nieuw-Zeeland, Hong Kong en Thailand besefte ik pas echt wat de wereld allemaal voor moois te bieden heeft. Elke dag van dat jaar herinner ik me alsof het gisteren was. Na zoveel indrukken en ervaringen, was de grootste indruk toch wel het zwemmen met Whale Sharks in West-Australië."

Angela van der Velden

Angela schreef tot 2015 voor Reisbijbel. "Mijn onstilbare honger naar reizen startte toen ik als 17-jarige op het vliegtuig stapte om een jaar bij een gastgezin in Beatrice, Nebraska in de Verenigde Staten te gaan wonen. Door mijn tijd in Amerika leerde ik een nieuwe kant van mezelf kennen, ik ontwikkelde een talenknobbel en een passie voor het ontdekken van nieuwe culturen. Mijn internationale studie in het toerisme sloot hier mooi op aan en zorgde voor mijn introductie in Azië. Deze vreemde omgeving prikkelde mijn zintuigen en als kers op de taart mocht ik een half jaar in Vietnam gaan wonen, midden tussen de lokale bevolking. Inmiddels ben ik geaard in Nederland maar blijft de wijde wereld me onverstoord roepen!"

Esther de Jong

Hoewel ik nu gesetteld ben in het eigen Nederland, is er natuurlijk maar 1 manier om een klein onderdeel te worden van een andere bestemming en dat is door zoveel mogelijk te reizen. Ik kan genieten van iedere bestemming: Jamaica heeft mijn hart gestolen en op Parijs word ik iedere keer weer verliefd. Fins Lapland is onvoorstelbaar prachtig en in New York heb ik met open mond rondgelopen. Reizen biedt ervaringen en deze pakt niemand je meer af. Gelukkig is de wereld intens groot en heb ik nog een hoop bestemmingen te gaan... Esther schreef in 2013 en 2014 enkele reportages over haar reizen voor Reisbijbel.

Eline van Leeuwe

Eline schreef in 2013 twee reportages voor Reisbijbel. Kamperen in Frankrijk. Dat was altijd dé bestemming van de zomervakantie van mijn ouders, mijn broer en ik. Hoewel ik iedere keer genoot als de geur van tentdoeken mijn neus binnendrong of we 's avonds kaartspelletjes deden bij het minimale licht van een citronellakaars, wilde ik toch meer. Uitschieters als Corsica, Milaan, Kreta en zuid-Spanje werden door mij dan ook gekoesterd. Totdat ik zelf geld ging verdienen en in staat was de wijde wereld, die zich toen net aan mijn voeten legde, in te stappen. Het werd Noord-Amerika. Na deze reis wist ik het zeker: ik wil nog veel en veel meer reizen.

Jan Willem van de Kamp

Als klein jochie schijn ik ooit van huis weggelopen zijn omdat ik naar Afrika ging. Ik moest en zou olifanten zien. Op de hoek van de straat was ik weg al kwijt en het zou nog een paar jaar gaan duren voor ik eindelijk de grote reis echt zou gaan maken. En toen was het ook liefde, echte liefde. Uiteindelijk heb ik met twee handen de kans aangegrepen om naar Namibie te verhuizen om na een paar jaar door te verhuizen naar Uganda. En daar woon/werk ik ondertussen al weer 2,5 jaar. Ik heb zo het gevoel dat er nog meer jaren bij zullen komen. Begonnen als hotelmanager in het zuidwesten van Uganda, nu als manager voor een tour operator in Entebbe. En hoewel het reizen in Afrika iets minder is geworden sinds ik er woon, nieuwe landen en belevenissen toevoegen gebeurt nog wel.

Yverne Berkers

Ik schrijf al sinds ik een pen kan hanteren en vanaf het moment dat ik reizen ging maken combineer ik die twee met passie. Fotograferen doe ik ook en die liefde combineer ik zonder moeite met de andere twee. Reizen heb ik niet bepaald met de paplepel ingegoten gekregen (met mijn ouders bleef ik altijd in Nederland) maar inmiddels heb ik die achterstand behoorlijk ingelopen. Ik reis voornamelijk met mijn man, mijn onbetwiste reismaatje sinds we samen naar Griekenland gingen. Een maand lang backpacken na ons afstuderen met de wetenschap van een eerste baan én een huisje op zak - een zalige zomer was dat.
Inmiddels is onze favoriete reiservaring Japan, waar werkelijk alles fascinerend is en het eten met stip de culinaire wereldtop aanvoert. Meerdere malen per jaar (als het even kan) brengt het vliegtuig ons naar een verre bestemming, maar voor een citytrip (in eigen land of daarbuiten) zijn we ook altijd te porren. En wanneer ik niet op reis ben ben ik wel bezig met de voor – of napret ervan... Al met al is reizen niet meer uit mijn leven weg te denken, en ik zou niet anders willen!

Sandra van Bijsterveld

Bij het werken aan opdrachten voor verkeersbureaus, cruiserederijen en vliegtuigmaatschappijen kwam ik in aanraking met prachtige bestemmingen. Oost-Europa is me altijd erg blijven boeien. Daarnaast ben ik getrouwd met een man met een passie voor Zweden. Samen met onze drie kinderen gaan we nu zo vaak mogelijk naar Zweden en Tsjechië. Over deze landen heeft Saskia in 2013 en 2014 enkele reportages voor Reisbijbel gemaakt. 

Eva Hopstaken

Eva schreef in 2013 en 2014 enkele reportages over haar reizen voor Reisbijbel. Ze reisde na haar afstuderen naar de Verenigde Staten en het Caraibisch gebied, alvorens ze haar favoriete continent ontdekte: Azie. In 2003 onderbrak ze haar baan bij een reisorganisatie voor een half jaar en gebruikte deze tijd om vanuit Rusland, via Mongolie naar China te reizen per Trans Siberie Express. Van daaruit meteen Vietnam, Laos, Cambodja en Thailand er maar aangekoppeld en met heel veel weemoed uiteindelijk het vliegtuig terug naar Nederland genomen.

Theo Molenaar

Theo is tot 2015 als redacteur aan Reisbijbel verbonden geweest. "Met een enkeltje Bombay en een vaag plan vertrekken en ruim zes maanden later met de trein terugkomen uit Beijing. Het gevoel te beschikken over een oceaan van tijd en een dampkring aan vrijheid. En de herinneringen die na een jaar bijna op de dag nauwkeurig waren blijven hangen, terwijl die aan de maanden ervoor al niet meer waren dan een samenvatting van herhalende feiten. Dat gevoel is bij me gebleven en ik heb altijd geprobeerd zo veel te reizen als mogelijk was, naast andere passies als muziek en het broodnodige werken."

Inloggen

  • reportages

  • vliegtickets

  • bijzonderbestemmingen

  • lofoten videoOp auto-avontuur in IJslandSocialmedia-reis door Zuid Amerika

    Rondreis door Togo en Beninfoto-video/video-s/de-terugreis

  • reisoranisatie-logos

The Datai

https://www.tenzingtravel.nl/ccdimage/34049766
€ 219.00
The Datai is de ideale keuze voor een luxe, ver-weg-van-alles vakantie. De weelderig groene en schaduwrijke omgeving vormt samen met het brede zandstrand en de uitstekende en persoonlijke service de ultieme ...

Tanzania Complete

https://www.tenzingtravel.nl/ccdimage/34081492
Wilt u naast de bekende highlights van Tanzania ook de minder bekende en toeristische nationale parken verkennen? Dan biedt deze rondreis door Tanzania u die mogelijkheid. Met uw eigen gezelschap en privé-chauffeur ...