Jos en Clim Schmitz beschrijven de aantrekkingskracht en de bezienswaardigheden van hoofdstad Buenos Aires aan de hand van de reis die zij in 1999 door Argentinië maakten.
Wat maakt deze stad van bijna twaalf miljoen inwoners nu eigenlijk zo aantrekkelijk? We weten dat hier de tango is ontstaan. Ook weten we dat dit de stad is van de grote schrijver Jorge Luis Borges. We kennen de Dwaze Moeders van het Plaza de Mayo die protesteren tegen de spoorloze verdwijning van hun dierbaren ten tijde van de Videla-dictatuur eind jaren zeventig/begin jaren tachtig. De grillige, maar uiterst begaafde voetballer Maradonna is hier opgegroeid, dat weet iedereen. En sinds het succes van de gelijknamige musical weet ook iedereen wie Evita Peron was. En evenmin hoef je veel mensen te vertellen dat buiten de stad de eindeloze pampa's beginnen, bevolkt door ruige gaucho's. Maar de stad is natuurlijk meer.
Cordoba
Cordoba is met zijn 1,2 miljoen inwoners na Buenos Aires de grootste stad van Argentinië. Ze wordt ook wel de “grote zuster” (van Buenos Aires) of “la Docta” (vanwege de gerenommeerde universiteit) genoemd.
Tucuman
Tucuman bereiken we met de bus vanuit Cordoba . Het is voor het eerst dat een bus van ons vertraging heeft, niet voor niets zo zal later blijken. Onderweg moet de chauffeur herhaaldelijk stoppen vanwege een of ander gebrek aan zijn krakkemikkige voertuig. De meeste lange afstandsbussen in Argentinië zijn van uitstekende kwaliteit, maar deze hoort duidelijk tot een inferieure klasse. Halverwege stoppen we definitief in een onooglijk pampastadje, Ojo de Aguas geheten. De chauffeur zou de bus in een garage laten nakijken en binnen een half uur terug zijn. Na drie uur vol verveling wachten in een dor en droog oord zonder enig nieuws komt er gelukkig een andere bus van dezelfde maatschappij binnengereden. Die heeft nog plaatsen voor ons over. We zijn woedend en vrezen tevens het ergste, want we zijn zo stom geweest om onze tassen met al ons geld, cheques en paspoorten in de oude bus achter te laten. Gelukkig blijkt er niets ontvreemd te zijn als we bij onze eerste bus komen om er onze bagage op te halen.
Salta
We bereiken de stad Salta na een supersnelle rit in een brandschone bus, we krijgen er zelfs een lekker lunchpakket aangeboden met een koude Schnitzel, die zij hier Milanesa noemen. Onderweg is weinig te zien, hoewel links van ons de contouren van de Andespieken vaag te bespeuren zijn.
La Plata
La Plata is een universiteitsstad en ligt ongeveer 60 km van Buenos Aires af. De plaats wordt ook wel de “Stad van de Diagonalen” genoemd vanwege het geometrische patroon waarmee zij in de negentiende eeuw door een Fransman is aangelegd. Als voorbeeld had hij de stad Washington met zijn brede avenues in gedachten.
Tafi del Valle
Om een uur of acht staan we bij de plaza klaar om met een excursie de natuur in de omgeving te gaan verkennen. We zijn met een erg klein gezelschap: Julio de gids met zijn chauffeur, een vader met zijn verwende zoontje en puberdochter en een jonge wereldwijze Argentijn uit Buenos Aires die voor een internationaal concern werkt en welwillend voor ons vertaalt.
Jujuy
Jujuy ligt in de noorwesthoek van Argentinië tussen Bolivia en Chili ingeklemd.Dit is het meest afgelegen gebied van het land, tevens het dorst en het droogst. Ook is deze arme regio de meest traditionele van het land, dat wil zeggen in Indiaanse zin. In 1547 kwamen de Spanjaarden vanuit Bolivia hier voor het eerst Argentinië binnen, op zoek naar het begeerde zilver. Dat vonden ze niet, maar wel enorme hoogvlaktes, zoutmeren en valleien. In de Indianendorpjes in de bergen hebben de bewoners hun oude cultuur gehandhaafd, zij het dat die nu een rooms-katholieke inslag heeft. De missionarissen zijn hier behoorlijk succesvol geweest. Het paasfeest wordt met uitbundige processies en feesten gevierd. Het ligt niet ver van Salta af, ongeveer twee uur rijden.
Belgrano
Vanuit Cordoba kun je in alle richtingen excursies maken. De stad wordt aan drie kanten omgeven door een middengebergte, terwijl aan de oostelijke kant de uitgestrekte pampa’s beginnen, hier en daar onderbroken door meren. Een van de bekendste is het Mar Chiquita, waar grote kolonies flamingo’s huizen. Wij zelf kiezen voor het zuiden in de richting van Alta Gracia en La Cumbricita.
Andes
Een kwartier te vroeg staan we kleumend van de kou in het stikdonker op de plaza te wachten. Na twintig minuten is het groepje reizigers compleet, maar de bus is er nog niet. Gelukkig laat die niet lang op zich wachten en zoeken we met zijn achttienen een plaatsje in de omgebouwde truck. Martin is de gids, die goed Engels (beter is: Amerikaans) spreekt, een spontane vent voor wie groepen begeleiden zijn enige vaste baan is. Hij wordt bijgestaan door de stevige, gebruinde Antonio, een afstammeling van het taaie Inca-ras, met een speciaal gevoel voor humor. Martin is tevens kok, want in de truck is alles aanwezig om maaltijden en koffie te bereiden. Voor die vorm van catering hebben we vijftien dollar per man extra moeten betalen. De truck is in verschillende compartimenten verdeeld en het dak is uitschuifbaar. Er is bijzonder economisch met de ruimte omgesprongen. Door de extra solide constructie kan je met dit gevaarte op alle vormen van ruw terrein komen. Niet voor niets wordt hij dan ook safari-truck genoemd, hoewel we niet bepaald achter de wilde beesten aangaan.