.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
Het is inmiddels 10 november. Vandaag vertrekken we om 08.30 uur van ons hotel in Singapore om naar de luchthaven toe te gaan voor onze vlucht naar Hanoi in Vietnam. We zijn ruim op tijd en ontdekken valkbij de gate een gelegenheid voor free internet, we zouden natuurlijk geen Nederlanders als we daar geen gebruik van zouden maken, hetgeen natuurlijk wel inhoudt, dat we ons moeten haasten voor de vlucht. Wanneer je eenmaal begint met internet, val je van het een in het ander. We zijn op tijd voor vertrek. De vlucht verloopt soepel en duurt ca. 3 1/2 uur. Wederom wacht ons een papiermassa om in te vullen, zowel voor immigration als een gezondheidsverklaring i.v.m. de nog heersende angst voor sars.
Vietnam reisverslagen
Met z'n tweeën naar Azië deel2
Het is inmiddels 10 november. Vandaag vertrekken we om 08.30 uur van ons hotel in Singapore om naar de luchthaven toe te gaan voor onze vlucht naar Hanoi in Vietnam. We zijn ruim op tijd en ontdekken valkbij de gate een gelegenheid voor free internet, we zouden natuurlijk geen Nederlanders als we daar geen gebruik van zouden maken, hetgeen natuurlijk wel inhoudt, dat we ons moeten haasten voor de vlucht. Wanneer je eenmaal begint met internet, val je van het een in het ander. We zijn op tijd voor vertrek. De vlucht verloopt soepel en duurt ca. 3 1/2 uur. Wederom wacht ons een papiermassa om in te vullen, zowel voor immigration als een gezondheidsverklaring i.v.m. de nog heersende angst voor sars.Op de fiets door Thailand, Cambodja en Vietnam
Een reisverslag van de reis die Michel van Angelen en Ronny Riemens in het voorjaar van 2004 per fiets door Thailand, Cambodja en Vietnam maakten.
 Het aftellen is begonnen, de fietsen zijn ingepakt, het feest kan bijna beginnen. De site is bijna helemaal af; alleen nog wat linkjes en foto's toevoegen. Het gastenboek is helemaal af en er is een teller om het aantal bezoekers bij te houden. Na het wegen van de fietsen zijn we erachter gekomen dat we nog slechts 10 kilo aan bagage mee kunnen nemen. Daarvan wegen de tassen er al een stuk of drie, dus blijft er niet veel over. Het is de afgelopen weken niet minder dan 35 graden geweest in Bangkok, dus qua kleding hebben we al niet echt veel nodig. Vietnamrondreis van Joris en Rozanne
 In het levendige, altijd lachende Vietnam hoefden we ons niet te vervelen. Van het leuke oud-Franse Hanoi tot het Amerikaanse Saigon is het een langgerekt lint van verbazing. Van de fantastische noordelijke bergvolken rond Sapa, de sprookjesbaai van Halong Bay, keizerstombes langs de parfumrivier in Hué en de schilderachtige Chinese handelspost Hoi An tot snorkelen in Nha Trang en bedrijvigheid op het water in de zuidelijke Mekongdelta. De miljoenen brommers bepalen het verkeer. Verder zijn de oorlogsherinneringen en de overheerlijke keuken onvermijdelijk.Vietnam: een land vol rijstvelden en erfenissen van de "gewonnen" oorlog
 Zondagochtend zijn we om 05:00 aangekomen in Nanning. Na een kleine ochtendwandeling hebben we de CITS (chinese international travel services) gevonden, die pas om 8:30 open ging. Tot die tijd hebben we ons vermaakt in een park, waar tal van chinezen in alle vroegte bezig waren met de dagelijkse meditatie, dans, muziek en sport bezigheden. Bij de CITS kregen we te horen dat er op zondag geen treinen reden naar Pingxiang (een chinese grensplaats). Vervolgens hebben we besloten de bus naar Pingxiang te nemen. Na ongeveer twee uur rijden naderde plots in hoge snelheid een inhalende slingerde kleine vrachtauto, die de bus niet meer kon ontwijken en de zijkant van de bus ramde. Op de plaats waar de vrachtauto de bus raakte sprong de ruit, waardoor de hele bus vol lag met glasscherven, niemand raakte gewond. Na een stop van ruim een uur, werd de tocht hervat met de kapotte bus naar Pingxiang.Vietnam van Noord- naar Zuid
 We hebben vandaag door Hanoi gelopen en dingen geregeld. Dit is zeker weten geen China meer. De onhoudbare hitte maakt ons enorm traag terwijl het hier juist een drukte van jewelste is. Duizende brommertjes krioelen als mieren door de stad. De handel is hier ook anders. Op onze eerste dag leren we een zeer belangrijke les. " wees super alert". Ze bedonderen je waar je bij staat. Ze zeggen geen wisselgeld te hebben maar je geld terug krijgen is ook onmogelijk. Briefjes van onder de 1000 dong zouden niet bestaan (wel dus). Ook als jij je geld 2 keer telt voordat je het geeft...zij hebben bij het tellen altijd tekort ( geen idee hoe ze dat doen). Ze spreken hier allemaal uitstekend engels maar een paar woorden kennen ze niet. Woorden als No of money back of refund... De verkoop methodes zijn hier ook een stuk agressiever. Ze blijven volgen, trekken aan je en slaan op je zakken en rugzak om ons te vertellen waar wij ons geld bewaren. |