Overleven in de wildernis – recensie van het derde boek van Miriam Lancewood
Sommige reisboeken lees je met interesse. Andere met bewondering. Miriam Lancewood behoort voor ons duidelijk tot die tweede categorie. Met Overleven in...
De Transfagarasan is een 90 kilometer lange bergweg door het Fagarasgebergte in Roemenië, door de makers van Top Gear verkozen tot mooiste weg ter wereld. Het hoogste punt ligt op 2.134 meter, waarmee het de op één na hoogste weg van Roemenië is. De pas is van oktober tot en met half juni meestal gesloten vanwege sneeuw.

De Transfagarasan (nationale weg DN7C) in Roemenië wordt door Top Gear gezien als de beste weg ter wereld. In dit artikel lees je wat je kan verwachten op deze route, waar je kan overnachten en hoe je ter plekke een georganiseerde dagtrip maakt.
De Transfagarasan is met haar hoogste punt van 2.134 meter de op één na hoogste weg van Roemenië. De route slingert zich tussen de hoogste bergen door, de Moldoveanu en de Negoiu. De weg is een verbinding tussen de historische regio’s Transsylvanië en Wallachije én de steden Sibiu en Pitesti. Als je deze weg gaat rijden blijf dan een paar dagen in Sibiu, want deze historische stad is zeer de moeite waard.
Vanwege de vele scherpe haarspeldbochten is de maximumsnelheid op de Transfagarasan 40 km. per uur. Van oktober tot en met half juni is pas meestal gesloten vanwege de sneeuw die er nog ligt, dus houd hier rekening mee als je je reis plant.
De beste maanden voor de Transfagarasan zijn juli, augustus en september. Dan is de pas vrijwel zeker open en zijn de bergweiden op hun groenst. Houd er rekening mee dat het boven op 2.000 meter een stuk kouder is dan in het dal: neem dus ook in hartje zomer een warme laag mee.
Wil je de weg zo rustig mogelijk rijden? Vertrek dan vroeg in de ochtend en vermijd de zomerse weekenden, want dan trekt de route veel dagjesmensen. Check vlak voor vertrek altijd even de actuele status van de pas, want na een koude nacht of een storm kan de weg tijdelijk dicht zijn. Meer weten over de seizoenen in Roemenië? Bekijk dan ons overzicht van het klimaat in Roemenië.
Dictator Ceausescu wilde een strategische verbindingsweg door de bergen, om te voorkomen dat de Sovjets Roemenië zouden binnenvallen, net zoals ze dit in 1968 bij Tsjecho-Slowakije hadden gedaan. De Transfagarasan is tussen 1970 en 1974 door het leger gebouwd en kostte aan veertig mensen het leven. Er is alleen al meer dan 6.000 ton dynamiet gebruikt om een pad op de noordelijke bergflank vrij te maken. Tip: dit is de meest spectaculaire kant!
Als je Cartosoara uitrijdt gaat de weg meteen omhoog. Zo van dichtbij zien de Karpaten er indrukwekkend uit. Via een vrij slechte weg met veel stenen en gaten, slinger je door dichte naaldbossen langzaam naar boven. Ondanks dat het bord beneden wellicht aangeeft, dat de weg geopend is, het woord deschis in het groen, is dit geen garantie dat de pas daadwerkelijk open is.
Tip van Reisbijbel: “Na een aantal kilometers zagen wij inderdaad een bord met in het rood inchis onder het Baleameer, het hoogste punt van de weg. “Gesloten”, gokten wij en dit bevestigde Google translate inderdaad. We zijn toch doorgereden, en zelfs om een betonblok heen geslalomd. De drang naar boven toe is sterk, en dat bleek terecht!”
Hoe verder je stijgt verdwijnen de bomen langzaam, maar zeker. Ze maken plaats voor struikjes en vooral rotsblokken. Ook is er meer sneeuw en zijn er watervalletjes. Het uitzicht is fenomenaal en met geen pen te beschrijven.
Het is continu stoppen om te genieten van het uitzicht, foto’s te maken en sneeuwballen te gooien. Veel sneeuwhopen zijn afgestoken om de weg vrij te maken, pal naast de weg ligt de sneeuw nog vaak meer dan een meter hoog. En dat terwijl de temperatuur in het dal ruim dertig graden bedraagt!
Op je tocht tref je vermoedelijk vooral avonturiers. De weg heeft door het programma Top Gear een enorme aantrekkingskracht gekregen.
Als je boven aankomt, bezoek dan zeker het Baleameer. Dit is een gletsjermeer met ijskoud helder water, omringd door ruige bergtoppen. Er staat hier ook een pension en in de wintermaanden is hier een ijshotel. Je kunt er dan niet met de auto komen, maar er gaat wel een kabelbaan naartoe.
Om het hoogste punt te bereiken moet je door een tunnel van een kleine 900 meter. De tunnel is aardedonker en kan spekglad zijn van het smeltwater. Hier moet je echt voorzichtig rijden. Aan het eind van de tunnel is een klein roestig deurtje, waar de auto net doorheen past. Tussen een paar betonnen palen loopt een stenen pad om betonblokken heen.
Ook aan andere kant van de berg is het uitzicht fantastisch. Wees niet verbaasd als je tijdens een fotostop ineens berenpoep ziet liggen! Roemenië heeft nog oernatuur, er leven in de Karpaten nog ruim 5.000 beren en 3.000 wolven!
Die kans is zeker aanwezig. In de Roemeense Karpaten leven meer bruine beren dan waar dan ook in Europa en ze laten zich geregeld langs de Transfagarasan zien, vooral in de bosrijke stukken aan de zuidkant. Sommige beren hebben geleerd dat stilstaande auto’s eten kunnen betekenen en wachten brutaal langs de kant van de weg.
Hoe leuk een berenfoto ook is: blijf in de auto, houd de ramen dicht en voer ze nooit. Gevoerde beren verliezen hun schuwheid en dat loopt voor het dier uiteindelijk slecht af. Laat ook geen etensresten achter bij parkeerplaatsen. Check voor vertrek even het actuele reisadvies voor Roemenië, dan ben je meteen op de hoogte van de laatste situatie ter plekke.
Sneeuw, woeste watervallen, prachtige rotsformaties en in het dal zie je de dennenbossen liggen. Tussen al dit moois zie je de weg zich hier dwars doorheen naar beneden slingeren. Er volgt nu een flinke afdaling, met waarschijnlijk af en toe een stop voor een paar overstekende ezels of een kudde schapen. Net zoals op de route naar boven, kan de weg hier ook flink zijn geteisterd door het nodige natuurgeweld. Rotsblokken op de weg, weggeslagen vangrail en op een aantal plaatsen is de weg verzakt, of is een deel van de rijbaan gewoonweg in het ravijn verdwenen. Deze stukken zijn lang niet altijd afgezet, dus het blijft opletten geblazen!
Ruim onder de boomgrens voert de weg nog een heel stuk langs het Vidaru stuwmeer, om vervolgens via de stuwdam een prachtige kloof binnen te gaan. Hier staat bovenop een bergtop het Poenarikakasteel. Dit kasteel behoorde toe aan Vlad ‘Tepes’ Dracula. Wil je dit kasteel bezichtigen: je komt er alleen te voet via een trap van 1.500 treden.
De meeste reizigers vliegen naar Boekarest en rijden vanaf daar met een huurauto richting de bergen. Vanuit de hoofdstad ben je in zo’n drie uur bij het zuidelijke startpunt van de route bij Pitesti. Combineer je de Transfagarasan met steden als Sibiu en Brasov, dan heb je meteen een prachtige rondreis door Transsylvanië te pakken. Boekarest zelf is trouwens ook een paar dagen waard, lees maar eens ons artikel over Boekarest, het Parijs van het Oosten.
Reken voor de Transfagarasan zelf een hele dag: de route is zo’n 90 kilometer lang en je wilt onderweg vaak stoppen. Meer tips voor je voorbereiding, van vervoer tot bezienswaardigheden, vind je op onze pagina over Roemenië.
De Transfăgărășan rij je het best met een huurauto. Vergelijk all-in autohuur, plan je etappes via Brașov, of boek een georganiseerde rondreis door Roemenië.