Overleven in de wildernis – recensie van het derde boek van Miriam Lancewood
Sommige reisboeken lees je met interesse. Andere met bewondering. Miriam Lancewood behoort voor ons duidelijk tot die tweede categorie. Met Overleven in...
De belangrijkste tip voor een motorreis door Zuid-Amerika is het ter plekke huren van een motor, het liefst via een georganiseerde reis: je rijdt dan op een machine die geschikt is voor de tour en gemaakt wordt als dat nodig blijkt. Je eigen motor verschepen kan ook, bijvoorbeeld via Mainport Forwarding Rotterdam, maar dan valt de reis al snel duurder uit. Onmisbaar onderweg zijn jerrycans, een sleepkabel, gedetailleerde wegenkaarten en een bandenplaksetje met compressor.

Hoewel automobilisten en motorrijders uiteraard veel gemeen hebben en beide kwaliteiten zelfs erg goed samengaan in één persoon, is er als het op reizen aankomt, toch een cruciaal verschil. Een automobilist huurt vanzelfsprekend een auto op de plaats van bestemming. Maar een motorfiets huren om een reis te maken? Er zijn niet veel rijders die dat doen. De eigen fiets moet mee! Op de trailer achter de auto. Per trein. Per boot. Per vliegtuig. En dan valt de reis al snel duurder uit. Het idee van een georganiseerde reis door de wildernis zorgt al snel voor kromme tenen, maar besef dat je alleen op je motorfiets zit en je alleen het gevecht levert om overeind te blijven. Het ter plekke huren van een motorfiets is dus de eerste gouden tip. Zeker wanneer je dit georganiseerd doet, rijd je op een fiets die geschikt is voor de tour en wordt gemaakt als dit onverhoopt nodig blijkt.
Er is maar één weg. De gids ben je al lang uit het oog verloren en je maat staat achter je een foto te maken van een herkauwende alpaca. Tot aan de lunch of het diner ben je op jezelf aangewezen. En dat is voor vrijheidslievende motorrijders goed om je voor vertrek te realiseren. Als je toch liever je eigen motor wilt verschepen, dan is Peet van Dam van Mainport Forwarding Rotterdam een bekende onder motorreizigers die je ook goed begeleid tijdens alle douaneperikelen.
Een hostel heeft over het algemeen een gemeenschappelijke keuken en biedt de keuze uit slaapzalen of tweepersoonskamers, al dan niet met eigen badkamer. In grotere steden zijn er luxere alternatieven. Er zijn veel gelegenheden met WiFi, alhoewel de verbinding traag is. Ondanks dat de stopcontacten er anders uitzien passen onze Nederlandse stekkers er in, dus je hebt in Argentinië, Bolivia en Peru geen adapter nodig. In Ecuador en Colombia hebben ze Amerikaanse stopcontacten, echter ontbreekt soms het derde gat, dus neem een adapter mee met twee poten i.p.v. drie.
The Riding Reporters Irene Wouters (fotojournaliste, zij maakte ook de foto’s bij dit artikel) en Daniëlle Boelens reizen met hun motor om verslag te doen van kleine, onderbelichte projecten met vrouwen in de hoofdrol. In Argentinië brachten ze tien dagen door bij de Wichí-indianen die vechten tegen de ontbossing van hun habitat omwille van akkerbouw in het Amazoneregenwoud; in Bolivia bezochten ze Red-OEPAIC; een organisatie van handwerkers die Aymara vrouwen ondersteunt bij het realiseren van hun onafhankelijkheid, in Peru vrouwen die onder extreem gevaarlijke omstandigheden goud zoeken in een berg aan afvalgesteente naast een goudmijn en tot slot volgden ze in Ecuador de tweejarige Marbella; een van de kinderen in Villa Ticca dat kinderen van tienermoeders opvangt om hen in de gelegenheid te stellen hun school af te maken. Door donateurs aan Stichting ‘Projects of The Riding Reporters’ konden Irene en Daniëlle ook een financiële bijdrage achterlaten.
In februari 2016 keren ze terug en starten ze in Suriname om via Frans Guyana, Brazilië, Paraguay, Uruguay, Argentinië tot aan het uiterste puntje van Chili opnieuw projecten te steunen. Hun reis is te volgen op Facebook. Daar kan je ook lezen hoe je hen kan steunen! Daniëlle schreef ook twee reisromans.
Wil je deze reis zelf maken? Bekijk reisaanbiedingen, praktisch reisadvies en vluchten voor Chili en Argentinie.