Survival training in outback van Northumberland

Vuur maken is magisch. Of het nu een kampvuur is bij je yurt op het Engelse platteland of - nog gaver - tijdens survivalles van Rob Canton, trainer van de Britse National Forces. Het kan, in het Kielder Park in Northumberland.

Survival training in outback van Northumberland
Gekko Reisbijbel

Survival training in outback van Northumberland

Vuur maken is magisch. Of het nu een kampvuur is bij je yurt op het Engelse platteland of - nog gaver - tijdens survivalles van Rob Canton, trainer van de Britse National Forces. Het kan, in het Kielder Park in Northumberland.

Een nachtje op de boot, anderhalf uur rijden en je bent in een andere wereld. Sla na aankomst in Newcastle eens niet af richting Edingburg, maar rijdt naar het Kielder National Park in Northumberland. Het schijnt een geweldige plek te zijn om sterren te kijken. Amper licht van huizen of gebouwen. Maar soms gooit bewolking roet in het eten. Zonde, want het is zelfs volle maan. Gelukkig is er veel meer te doen.

De rit naar de yurt belooft echter al heel veel goeds. Overal om je heen kale, maar groene heuvels met groepjes vredig grazende schapen. De kilometer lange muurtjes die de percelen grond al decennia verdelen. Af en toe een pub, vaak ook voorzien van enkele gastenkamers. Het gebied geeft meteen een enorme rust. Amper verkeer en dat maakt het wennen aan links rijden wel zo makkelijk.

Een kerk, doodlopend weggetje en grote tipi markeren het paradijsje van Vicky en haar zoon Rob. Hij bestiert de lodges, nadat een leven als leraar in het dorp hem niet meer beviel. Het gebied is wijds, geeft Vicky aan, en daar hebben ze goed gebruik van gemaakt met het plaatsen van de yurts, tipi's en een enkele houten 'shed'. Ver uit elkaar, met allen een eigen vuurplaatsje. De meest afgelegen yurts hebben een natuurtoilet in een houten huisje.

Een klein houten keukengebouw staat naast de geweldige paardenschommel, gemaakt van een autoband, aan de grote boom. Achter de kerk blijkt het huis van Vicky, krasse zeventiger, te liggen. De kerk is gewoon nog in dienst, de graven in de tuin vallen amper op. Hier geen schijn van commercie of ander hip gedoe, maar de yurts zijn puur en gezellig. Warm door de kachel, schapenvellen en verlicht door heel veel kaarsen. Een enorm bed op poten met heel fijn donzen dekbed staat centraal, op de kachel kan je theewater koken. Buiten maak je natuurlijk een kampvuur, dat je aankrijgt met de technieken van die andere Rob, de voormalig militair, die een van de meest bekende Britse trainers in overleven is. Hij neemt geregeld een kleine groepjes militairen een maand mee naar de Schotse hooglanden. Overleven in de wildernis.

 

Wij leren in een ochtend om zelf vuur te maken met materialen die in de omgeving te vinden zijn. Berkenschors bewerken met een mes, zodat je kleine snel ontvlambare snippertjes krijgt. Daarna met je 'firesteel' oefenen om goede vonken te maken. Wie Rob, getooid met rossige baard en rustige blik, bezig ziet, gelooft zo dat hij als verkenner kan overleven achter vijandige linies. Hij weet precies welke takken goed zijn voor het vuur straks: 'Knap, dat is het geluid dat we willen horen als we ze afbreken. Altijd boven schouderhoogte zoekem. Goed droog moet het zijn.'

 

Onder aan een boom vinden we een soort eetbare klaver. Het smaakt citrusachtig, helemaal niet verkeerd. Met een bosje droge takjes begint het sorteren. Dik bij dik, dunner bij dunner. Allemaal op ongeveer dezelfde lengte. Met een speciale snijtechniek maken we daarna van houtjes 'feathersticks'. Een soort haren aan een stokje. Het lijkt eenvoudig als Rob het voordoet, maar dan onthult hij dat veel instructeurs de techniek links laten liggen, omdat het zo lastig is. Gejuich dus als het ons wel lukt om ook daarmee vuur te maken.

 

Het (samen) bezig zijn in de natuur is geweldig. Volgens Rob en Rob komen bezoekers in alle jaargetijden naar het gebied. Soms valt er sneeuw, en zelfs nu het 's nachts al vriest en het vuur 's nachts is uitgegaan in de yurt, is het nog prima te doen. Het uitzicht bij zonsopgang, helemaal geen mens te zien, schapen en wijdsheid om je heen maakt dat je je heel, heel rijk voelt. Wat is reizen toch prachtig.

Tips van Reisbijbel:

- Met de boot ben je vanuit IJmuiden in een nacht varen in Newcastle. Wij reisden met DFDS Seaways. Je eigen auto kan mee en je slaapt in prima hutten. Eten kan je op de boot in allerlei varianten en wil je nog een film zien, dan kan het onderweg ook.

- Vergeet niet dat de natuur ook in de herfst en winter prachtig is. Het Kielder Park leent zich geweldig goed voor wandeltochten (geen enorme klimpartijen, wel een fors glooiend landschap), en er zijn allerhande mogelijkheden om sterren te kijken. Check de site van het park voor meer info en speciale activiteiten.

- Overnachtingsmogelijkheden zijn er volop, vooral kleinschalig. Je kan er met je camper of tent terecht, bij een B&B of zoals Reisbijbel deed in een yurt. Bij ....

- Wij zagen mountainbikers de boot opfietsen en snappen nu waarom: wat een topvakantie moet dat zijn! De afstanden zijn overzichtelijk.

- Engeland en Schotland zijn niet goedkoop, vergelijk het prijsniveau met Nederland, of iets daarboven. Het is immers een eiland.

 

tekst

Windsurfen in Denemarken: vergeet de jaren tachtig!

Iedereen die in de jaren tachtig opgroeide, en ooit een surfplank van dichtbij meemaakte, herinnert het zich. Loeizware mast, lompe plank en een zeil dat je amper uit het water omhoog kreeg. Leren surfen kostte je uren, dagen, soms zelfs weken oefenen. Frustatie en spierpijn. Vergeet het! Met de materialen van nu sta je in een kwartier als een prinses of prins op je plank. En Denemarken biedt volop relaxede, rustige plekken om het te leren, ook voor gezinnen!

Onze reisbestemmingen

Roadtrip door groener dan groen Slo(w)venië

Het eerste dat opvalt als je Slovenië bezoekt, is de smetteloze omgeving. Ingeklemd tussen Oostenrijk, Kroatië en Hongarije is het land(je) een oase van rust, de verspreking Slowvenië ligt al snel voor op je tong. Maar is Slovenië daarmee een saaie bestemming? Nee! Het is eerder een hidden gem. Een 'vergeten' staat uit het voormalig Joegoslavië, waar je in de natuur geweldig kan kamperen, eten én sporten. Ook met een klein(er) budget. 

Voordat je opstapt: Escape by Bike geeft off the road fietstips

Veel dichter bij een land(schap) dan op de fiets, kom je op reis bijna niet. Of je moet gaan wandelen, maar dan kan je uiteraard minder verre afstanden afleggen. Maar... wie een beetje avontuur zoekt, moet zich ook voorbereiden op zo'n 'roadtrip' per fiets. Joshua Cunningham is zo iemand die doet waar velen van dromen: Escape by Bike. Gelukkig heeft hij zijn allerbeste fietstips opgeschreven in een waanzinnig naslagwerk. 

Windsurfen in Denemarken: vergeet de jaren tachtig!

Iedereen die in de jaren tachtig opgroeide, en ooit een surfplank van dichtbij meemaakte, herinnert het zich. Loeizware mast, lompe plank en een zeil dat je amper uit het water omhoog kreeg. Leren surfen kostte je uren, dagen, soms zelfs weken oefenen. Frustatie en spierpijn. Vergeet het! Met de materialen van nu sta je in een kwartier als een prinses of prins op je plank. En Denemarken biedt volop relaxede, rustige plekken om het te leren, ook voor gezinnen!

Darvaza krater, de poort naar de hel

Heb je je altijd al afgevraagd hoe de poort naar de hel er uitziet? Dan moet je absoluut een bezoek brengen aan de Darvaza krater in Turkmenistan. De Darvaza krater is een grote krater in het vlakke landschap van Turkmenistan, die al veertig jaar in brand staat. Dit levert zo’n bizar schouwspel op dat de krater door de plaatselijke bevolking 'de poort naar de hel' genoemd wordt.

'Vluchtelingenreizen' naar Lesbos

Een reis boeken bij een Nederlandse reisorganisatie om vluchtelingen te helpen op het Griekse Lesbos. Het klinkt dubbel, maar Sunweb zegt er geen winst mee te willen maken. In samenwerking met Transavia en de Nederlandse samenwerkende hulporganisaties Movement on the Ground bieden ze in februari en maart wekelijkse vluchten, inclusief accomodatie.