Cubaanse kots

Wouter Peters

Na een paar dagen acclimatiseren in heet, vochtig, vervallen (maar vooral stinkend) Havana hebben ik en mijn kersverse echtgenote ons in een Viazul-bus gehezen en ons naar het idyllische plaatsje Viñales ten oosten van Havana laten vervoeren. Na een zeer comfortabele (ja, zolang je maar dollars hebt weten die Cubanen je het wel naar de zin te maken!!) rit van zo'n drie uur zijn wij in het lieflijke Vinales aangekomen, alwaar we, zoals afgesproken, netjes werden opgehaald van de busstop door een vrouwtje zonder tanden. Het vrouwtje zonder tanden bleek een uitstekende gastvrouw en, niet onbelangrijk, ook nog eens een meer dan behoorlijke kok te zijn. In Vinales hebben wij ons dan ook onder het genot van de nodige ron y tabacco, lui achteroverleunend in onze schommelstoel op de veranda laten fêteren op Cubaanse lekkernijen. Dit hadden wij overigens wel verdiend,daar wij ons overdag in het zweet hebben gewerkt met het nodige paardrijden, fietsje rijden en het uitvoeren van een... Lees meer...